ในตำหนักเวลานี้ หลิวหรงกำผ้าเช็ดหน้าด้วยท่าทีกังวล นางคิ้วขมวด เดินไปเดินมาด้วยท่าทีร้อนใจเล็กน้อย
นางไม่รู้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรกันแน่ ตั้งแต่เฟิงหรูชิงฟื้นขึ้นมา ก็เหมือนกลายเป็นคนละคน ไม่เพียงไม่เชื่อฟังนาง แถมยังรังแกอวี่เอ๋อร์อีก
ถ้าไม่เป็นเพราะอวี่เอ๋อร์รับรองนับครั้งไม่ถ้วนว่าคนที่ทำร้ายเขาคือเฟิงหรูชิง นางคงไม่มีทางเชื่อว่าคนที่เชื่อฟังนางขนาดนั้น จะทำเรื่องแบบนี้ได้
ทันใดนั้น ประตูก็ถูกเปิดออก หลิวหรงหันกลับไปมอง เมื่อเห็นภาพคนที่คุ้นเคย นางดีใจเล็กน้อย แล้วรีบเดินตรงเข้าไปหา
“ชิงเอ๋อร์ เจ้ามาแล้วหรือ แม่รอเจ้าตั้งนาน”
ตอนที่ 46 การประจันหน้ากับหรงกุ้ยเฟยเป็นครั้งแรก (1)
เฟิงหรูชิงยืนอยู่หน้าประตู แสงอาทิตย์ส่องทแยงเข้ามา สาดลงบนใบหน้าของหญิงสาว ผิวอันผุดผ่องราวกับหยกของนาง ใบหน้าขาวใส ดวงตาอันสดใสฟันขาวสะอาด เปี่ยมด้วยรอยยิ้ม
เมื่อมองไปยังหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างประตู สายตาของหลิวหรงมองเห็นเป็นภาพรางๆ ถ้าหากเฟิงหรูชิงผอมลง นางต้องงดงามเหมือนกับน่าหลานเยียนเป็นแน่ ยังดีที่ตอนนี้เฟิงหรูชิงยังอ้วนอยู่ ไม่อย่างนั้น แต้มต่อเรื่องหน้าตาของซวงเอ๋อร์คงโดนนางจิ้งจอกนี่แย่งไปหมดแน่
“หรงกุ้ยเฟย ได้ยินว่าเจ้าอยากพบข้า?” เฟิงหรูชิงถามด้วยรอยยิ้ม
หลิวหรงอึ้ง เมื่อนางได้ยินคำที่เฟิงหรูชิงใช้เรียกนาง นางรู้สึกกังวลอยู่ในใจลึกๆ
