“ข้าต้องเชื่อเจ้าอยู่แล้ว” เฟิงหรูชิงยิ้ม “แต่ข้ารีบออกมาจากบ้านลืมนำเงินมาด้วย ข้าอยากซื้อสัตว์วิเศษสักหน่อย หรูซวง ปกติข้าดีกับเจ้ามาก เจ้าให้ข้ายืมเงินสักหน่อยได้หรือไม่”
เฟิงหรูซวงเริ่มรู้สึกโล่งอก
ที่เสด็จแม่บอกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เฟิงหรูชิงคนเดิมอีกต่อไป แต่ดูไปแล้วตอนนี้ยังคงเชื่อใจนางเหมือนเดิม
เห็นได้ชัดว่าเสด็จแม่คิดมากไปเอง
“ท่านพี่ สัตว์วิเศษในโรงค้าสัตว์นี้ ท่านเลือกได้ตามใจชอบเลยเพคะ”
เฟิงหรูซวงยิ้มเล็กๆ น้ำเสียงสดใสไร้เดียงสา
ถึงอย่างไรสัตว์วิเศษในโรงค้าสัตว์นี้ก็ไม่ได้ราคาแพงอะไร เงินเล็กน้อยแค่นี้ นางจ่ายให้ได้อยู่แล้ว
“เจ้าพูดแบบนี้ ข้าก็สบายใจ”
เฟิงหรูชิงยิ้ม
ไม่รู้ทำไมเวลามองเห็นรอยยิ้มของเฟิงหรูชิง เฟิงหรูซวงจึงรู้สึกเย็นวาบในใจ รู้สึกเหมือนมีอะไรซ่อนอยู่ และเกินกว่านางจะควบคุมได้
ตอนที่ 26 เฟิงหรูซวงผู้ไร้เดียงสา (2)
เฟิงหรูชิงหันหลังแล้วเดินไปยังกรงสัตว์วิเศษ เมื่อเห็นนางเดินมา ผู้คนโดยรอบก็หลีกทางให้ราวกับเป็นทางเดินของนางโดยเฉพาะ พวกเขากลัวว่าถ้าเผลอไปขวางทางองค์หญิงอันธพาลเข้า จะโดนนางอัดจนสะบักสะบอม
ในกรง เมื่อสัตว์วิเศษเหล่านั้นเห็นมนุษย์เข้าใกล้ ก็เงยหน้าแยกเขี้ยว ทำท่าทีดุร้ายใส่ ต่อให้พวกมันถูกขังในกรงนานแล้ว ทั้งยังโดนคนฝึกให้เชื่อง แต่พอเห็นคนแปลกหน้าเข้าใกล้ สัญชาตญาณของพวกมันยังคงมีอยู่เหมือนเดิม
