ต่จะวางแผนปั่นหัวคนอื่นเพื่อชิงดีชิงเด่น
แต่ไม่รู้เลยว่าการปั่นหัวชิงดีชิงเด่นในสายตาคนอื่นแบบนี้กลับเหมือนละครลิงเท่านั้น แถมดันหลงคิดว่าตัวเองเก่งมากซะจนสามารถทำเอาทุกคนโดยเฉพาะผู้ชายถูกปั่นหัวจนวุ่นวายไปกันหมดได้
ฉันไม่ชอบคนแบบนี้เอาซะเลย บางครั้งคนที่จิตใจสกปรกชอบปั่นหัวคนอื่น สุดท้ายคนที่โชคร้ายก็คือตัวเขาเอง เธอเห็นด้วยไหม”
พอมู่ชิงเมิ่งพูดจบก็เดินออกห่างหลินชิงเหยียนทันที จากนั้นก็เดินหาหมายเลขที่นั่งที่ซือฝูชิงให้ไว้
หลินชิงเหยียนยืนอยู่ที่เดิม ทั้งกระอักกระอ่วนใจทั้งรู้สึกย่ำแย่ แถมยังหน้าขึ้นสีด้วยความโกรธสลับไปมา
แต่มากกว่านั้นคือความหงุดหงิดใจ
ทำไมถึงไม่ใช่ตนที่เป็นคนบังเอิญเจอมู่ชิงเมิ่งด้านนอกแล้วเชิญเธอเข้ามาด้านในนะ
เรื่องดีๆ แบบนี้ดันถูกซือฝูชิงแย่งไปซะได้ ยัยนั่นช่างโชคดีซะเหลือเกิน
หลินชิงเหยียนจิตใจว้าวุ่น ขณะเงยหน้าขึ้นก็เห็นหลีจิ่งเฉินกำลังจับจ้องเธอพลางขมวดคิ้ว
เธอสะดุ้งวาบ “เมนเทอร์หลี ทำไมเหรอคะ บนหน้าฉันมีอะไรเหรอ”
หลีจิ่งเฉินส่ายศีรษะ “ผมไปก่อนแล้วกัน”
หลินชิงเหยียนกำมือแน่น สีหน้ามืดครึ้ม
ขณะที่เธอเตรียมกลับไปสั่งงานพวกมู่เหยี่ยก็ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายดังขึ้น
“นั่น
