่ๆ”
“ได้สิ” ซือฝูชิงกวักมือเรียกพร้อมยิ้มตาหยี “มาๆ”
สาวน้อยชะงักไป “ซือ…ซือฝูชิงเองเหรอ ทำไมเมนเทอร์ซือถึงพาพวกพี่เซี่ยออกมา…”
“อ๋อ ถูกไล่ออกมาน่ะ” ซือฝูชิงลูบคาง “แต่ไม่เป็นไร พวกเราอยู่ข้างนอกก็ซ้อมได้เหมือนกัน”
“งั้น…งั้นเมนเทอร์ซือต้องดูแลพี่เขาให้ดีๆ นะคะ” สาวน้อยกำหมัด “ถึงแม้เขาจะถูกรายการทอดทิ้ง แต่พวกเราไม่มีทางทอดทิ้งเขาเด็ดขาด! พวกเราต้องดันเขาเดบิวต์ขึ้นไปครองตำแหน่งเซ็นเตอร์ให้ได้!”
เธอไม่รอให้ซือฝูชิงพูดอะไรก็กอดกระเป๋าวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ขณะที่วิ่ง เธอก็โพสต์ตั้งกระทู้บนแฟนเพจของเซี่ยอวี้
[เพื่อนๆ ฉันเจออาอวี้ด้านนอก เวลานี้พวกเขาควรกำลังซ้อมอยู่ถึงจะถูก คิดไม่ถึงว่าจะกำลังนั่งหารือเรื่องการฝึกซ้อมอยู่ร้านขายของกินเล่นด้านนอก พวกเขาต้องถูกทีมงานรายการรังแกแน่ๆ ขอนอกเรื่องว่าซือฝูชิงดูจริงจังมากๆ แถมยังถามความคิดเห็นของอาอวี้ทุกอย่าง ถึงแม้เธอจะไม่มีความสามารถแต่เธอต้องเป็นเมนเทอร์ที่ดีมากแน่นอน]
คอมเมนต์ตอบกลับด้านล่างเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
[โมโหมากจริงๆ! เด็กฝึกไม่มีสิทธิ์อะไรเลยเหรอ ทีมงานรายการบ้าอะไรกัน!]
[เฮ้อ พอจะมองออกว่าซือฝูชิงเองก็เป็นผู้เคราะห์ร้าย เดาว่ารายการคงจงใจเ