บี่เก้าสวรรค์ยังมีคนอีกมากที่คิดว่าเจ้าไม่คู่ควร?”
“เชื่อ!”
ลู่เยี่ยถอนหายใจ “ทั้งหมดก็เป็นเพราะชิงหลีของข้าที่เลิศล้ำเกินไป ไม่มีทางเลือก ข้าก็ได้แต่ฝืนทนยอมรับแรงกดดันที่ไม่ควรได้รับนี้”
เวินชิวเจวี่ยจ้องลู่เยี่ยอย่างดุดัน
คนอื่น ๆ เมื่อเห็นนาง ล้วนแต่กลัวจนตัวสั่นราวกับเดินอยู่บนน้ำแข็งที่บางเฉียบ
แต่เด็กคนนี้กลับดูเหมือนไม่รู้จักคำว่าเกรงกลัวเลย!
“เช่นนั้นเจ้าต้องระวังหน่อยแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกไม่นานจะต้องมีคนมาหาเรื่องเจ้าแน่นอน”
เวินชิวเจวี่ยมองด้วยแววตาเจ้าเล่ห์
ในสำนักนี้ ผู้ที่คลั่งไคล้ฉินชิงหลีมีอยู่ไม่น้อยเลย
แม้ว่าลู่เยี่ยจะแสดงความสามารถที่โดดเด่นเพียงใดในวันนี้ ก็ไม่มีทางทำให้ผู้คลั่งไคล้เหล่านั้นยอมรับได้
ในไม่ช้า ภายใต้การจัดการของเวินชิวเจวี่ย เหมิงฮาวได้พาลู่เยี่ยมุ่งหน้าไปยังยอดเขาเวยหราน
เหมิงฮาวก็คือชายในชุดอาภรณ์สีทองที่เป็นคนแรกที่ออกมาวิพากษ์วิจารณ์ลู่เยี่ย
และก็เป็นเขาเช่นกันที่ในวันนี้เป็นคนแรกที่รับประกันว่า ต่อไปหากผู้ใดเป็นศัตรูกับลู่เยี่ยก็เท่ากับเป็นศัตรูที่ไม่ไม่อาจอยู่ร่วมใต้ฟ้าเดียวกันกับเขา
เป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ
“ท่านเจ้าสำนัก ท่านอารองของข้าเคยบอกว่าจักรพรรดิต้าเฉียนเคยตามจีบท่านหลายครั้ง แม้กระทั่งตอนนี้ก็ยังไม่ยอมเลิกล้มความคิดที่จะได้ท่านมาครอง เรื่องนี้จริงหรือเท็จหรือ?”
ก่อนจากไป ลู่เยี่ยในที่สุดก็อดไมไหวจึงถามออกไป
เหมิงฮาวตกใจจนเกือ
