กกระบี่เก้าสวรรค์ได้อีกต่อไป
“มันเป็นเพียงแค่การทดสอบเข้าสำนักเท่านั้น ลู่เยี่ยยังคงต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบและฝึกฝนในสำนักนอกอยู่ดี!” เซียงชิงโจวพยายามทำให้ตนเองสงบลง “ตราบใดที่อยู่ในสำนักนอก ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีโอกาสจัดการเด็กคนนี้!”
ในฐานะผู้อาวุโสใหญ่นอกสำนัก การจะกำจัดศิษย์ที่เพิ่งเข้ามาใหม่นั้น ไม่ใช่เรื่องยากเลยสำหรับเขา
ไม่จำเป็นต้องให้เขาออกหน้าด้วยตัวเอง ย่อมมีวิธีการนานาประการที่จะจัดการกับลู่เยี่ยได้อย่างง่ายดาย!
ทันใดนั้น มีคนเข้ามารายงานอีก
“ท่านใต้เท้า แย่แล้ว! ลู่เยี่ยผ่านการทดสอบการประลองพิทักษ์แท่นประลองของศิษย์สำนักในแล้ว ท่านเจ้าสำนักประกาศแล้วว่าจะรับเขาเป็นศิษย์สำนักใน”
อะไรนะ?
เซียงชิงโจวชะงักค้างอยู่ตรงนั้น หงุดหงิดจนแทบจะกระอักเลือด
หากลู่เยี่ยไม่ได้ฝึกฝนอยู่ที่สำนักนอก แล้วเขาจะเอาอะไรไปจัดการลู่เยี่ย?
“เจ้าสารเลวนั่นต้องรู้ตัวว่าข้าจะไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ ถึงได้รีบร้อนเข้าสู่ศิษย์สำนักในเพื่อฝึกฝนเช่นนี้” เซียงชิงโจวกัดฟันกรอด “แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นแล้วอย่างไร? ข้าย่อมหาโอกาสได้แน่นอน ทำให้เขาตกนรกไม่มีวันได้ผุดได้เกิด”
เซียงชิงโจวนั่งอยู่ที่นั้นเพียงลำพัง พยายามระงับความอึดอัดในใจ ครุ่นคิดหาวิธีแก้แค้นลู่เยี่ยอย่างสาสมในภายหลัง
“ท่านใต้เท้า แย่แล้ว!”
ปัง! เขาตบโต๊ะหยกตรงหน้าแตกกระจายด้วยฝ่ามือเดียว
“บัดซบ! มันจะไม่จบไม่สิ้นแล้วรึไง!”
เขาโมโหจนแทบคลั่ง จริ
