่างโลภไม่รู้จักพอเสียจริงๆ!
ลู่เยี่ยเคยพยายามหยุดยั้งมาแล้ว แต่ก็ไร้ประโยชน์
ทุกครั้งที่เขาฝึกฝน ผังดาบเก้าคุมขังก็ไม่เกรงใจ กลืนกินผลลัพธ์ไปเสียหมด
จนกระทั่งบัดนี้ หินวิญญาณทั้งหมดของลู่เยี่ยที่มีอยู่ก็แทบจะหมดสิ้นแล้ว!
“แปลกจริง เจ้าสิ่งนี้เป็นอะไรกันแน่?”
ลู่เยี่ยเริ่มรู้สึกไม่สบายใจแล้ว
หากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป นั่นย่อมหมายความว่า ไม่ว่าจะฝึกฝนอย่างไรก็ไม่อาจเพิ่มพูนพลังบำเพ็ญได้
“เมื่อสามปีก่อน ข้าอยู่ในขอบเขตชักนำวิญญาณขั้นเก้า เพราะผังดาบเก้าคุมขังนี้ ทำให้ข้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น…”
ลู่เยี่ยพยายามทำให้ตนเองสงบนิ่ง จมอยู่ในห้วงความคิด
เมื่อสามปีก่อน ไม่นานหลังจากที่ลู่เยี่ยก้าวเข้าสู่ขอบเขตชักนำวิญญาณ ผังดาบเก้าคุมขังนี้ก็ปรากฏขึ้นในลายฝ่ามือของเขาราวกับเป็นสิ่งที่มีมาแต่กำเนิด
และในช่วงเวลาเดียวกับที่ผังดาบเก้าคุมขังปรากฏขึ้นนั้นเอง มันก็ทำให้ลู่เยี่ยตกอยู่ในภาวะหมดสติ เข้าสู่สนามรบนอกอาณาเขตในรูปแบบของจิตเทวะ!
สามปีผ่านไป ลู่เยี่ยจนถึงวันนี้ยังคงไม่สามารถขุดค้นความลับใดๆ ได้เลย
เขารู้เพียงว่า ลวดลายนี้มีชื่อเรียกว่า ‘ผังดาบเก้าคุมขัง’ ซึ่งจะปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆ เฉพาะในเวลาที่ฝึกฝนเท่านั้น
“ความเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าเหมือนกับเมื่อสามปีที่แล้ว แต่ครั้งนี้ข้าไม่ได้หมดสติไป…”
ลู่เยี่ยคิดในใจ “หรือว่าความเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ หมายความว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงใหม่เกิดขึ้นห
