ห้องนี้ไม่มีหน้าต่าง อย่างไรก็ตาม มีช่องรับแสงที่ถูกซ่อนไว้อย่างแยบยลตามจุดต่างๆ น่าเสียดายที่ระบบกระจกเงาอันชาญฉลาดที่ควรจะอาบห้องลับนี้ด้วยแสงอาทิตย์ได้ถูกทำลายไปนานแล้ว ทิ้งไว้เพียงความมืดมิดภายใน
ซันนี่ไม่ถือสา ความจริงแล้ว นี่คือหนึ่งในคุณสมบัติของรังลับที่เขาชอบที่สุด
ความมืดคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา
เขายาวออกมาพลางถูหน้าเพื่อไล่เศษซากสุดท้ายของความง่วงให้ออกไป ผมยาวที่สกปรกของเขาเริ่มเกะกะ เขาจึงปัดมันไปด้านหลัง
‘ทำมื้อเช้ากินหน่อยดีกว่า’
แต่ก่อนอื่น…
ซันนี่ขยับมือ ดึงสายใยที่มองไม่เห็นซึ่งเชื่อมต่อข้อมือของเขากับโกร่งดาบรูปวงแหวนของคุไน มีดขว้างกระดอนขึ้นไปในอากาศและตกลงบนฝ่ามือของเขา นี่คือทริคที่ซันนี่ต้องใช้เวลานานพอสมควรกว่าจะเชี่ยวชาญ ในช่วงแรกเขาเกือบจะเสียนิ้วไปสองสามนิ้วตอนพยายามเรียนรู้วิธีควบคุมใบมีดบิน
เขาเดินไปที่กำแพงที่ว่างเว้นจากลวดลายสลัก แล้วใช้คุไนขีดเส้นเล็กๆ ลงบนหิน รอบๆ จุดนั้นมีเส้นที่คล้ายกันนับสิบนับร้อยเส้น ถูกจัดกลุ่มไว้อย่างเป็นระเบียบกลุ่มละห้าเส้น
มันเป็นเวลาสี่เดือนแล้วตั้งแต่ซันนี่มายังเมืองที่น่ารังเกียจและถูกพระเจ้าทอดทิ้งแห่งนี้
มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น
