ั้นสัตว์ตัวเล็กสีขาวก็หันไปมองดวงแสงสีทองที่ยังคงหยุดนิ่งอยู่ไม่ไกล ดวงแสงสีทองราวกับรับรู้ได้ถึงบางสิ่ง จู่ ๆ มันก็เคลื่อนเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว ไม่นานนักก็มาหยุดลงตรงหน้าจีหมิงเยว่ จากนั้นมันก็เริ่มกระโดดไปมาราวกับต้องการจะสื่อสารบางอย่าง จีหมิงเยว่มองเห็นแล้วนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวกับสัตว์ตัวน้อยสีขาวว่า “เจ้าไปเถิด”
สัตว์ตัวน้อยสีขาวพยักหน้าแล้วเดินไปหยุดอยู่เบื้องหน้าดวงแสงสีทอง ดวงแสงสีทองสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้สัตว์ตัวน้อยสีขาวอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่าสัตว์ตัวน้อยสีขาวไม่มีทีท่าขยับเขยื้อน มันจึงดูผ่อนคลายลง ทันใดนั้นเองดวงแสงสีทองก็เข้าโอบล้อมร่างของสัตว์ตัวน้อยสีขาวทั้งหมดเอาไว้ จากนั้นแสงสีทองทั้งหมดก็แทรกซึมเข้าสู่ร่างของสัตว์ตัวน้อยสีขาวก่อนจะหายลับไป สัตว์ตัวน้อยสีขาวขยับตัวบิดขี้เกียจ แล้วกระโดดกลับมาอยู่ข้างกายจีหมิงเยว่ หลังจากนั้นมันก็แปรแกนเป็นดวงแสงสีขาวแล้วเข้าสู่ร่างของจีหมิงเยว่จนหายลับไป
ณ ตำหนักเฉียน จ้าวฉงเรียกจ้าวอี๋มาสั่งการให้รวบรวมขุนนางและเหล่าองค์ชายเชื้อพระวงศ์ทั้งหมด หลังจากจัดการดูแลฮ่องเต้เรียบร้อยแล้ว หลี่เต้าก็เดินออกจากตำหนักเฉียนพร้อมกัน หยางหลินที่กำลังยืนวนเวียนอยู่หน้าประตูเมื่อเห็นทั้งสองเดินออกมาแล้ว เขาก็รีบเดินเข้าไปถาม “ฝ่าบาทเป็นอย่างไรบ้าง”
จ้าวฉงและหลี่เต้าสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงทุ้มว่า “ท่านไท
