นมากนัก ในใจของเขาไม่ว่าเป็นผู้ใดที่เป็นคนของเขา ก็ล้วนแต่มีสถานะเท่าเทียมกัน เมื่อได้ยินดังนั้นองค์หญิงหมิงเยว่ก็ไม่มีคำใดจะกล่าวออกมา นางไม่อาจพูดว่าหลี่เต้าหยิ่งผยองเกินไปได้ เพราะดูจากความสามารถที่หลี่เต้าแสดงออกมาในตอนนี้ การได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องนั้นเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว เพียงแค่รอเวลาเท่านั้น
องค์หญิงหมิงเยว่กล่าวด้วยท่าทีเย็นชา “เลิกล้มความคิดนี้เสียเถิด ข้าไม่มีทางชอบเจ้าได้หรอก ต่อให้พยายามต่อไปก็ไร้ประโยชน์”
ในตอนนั้นเองจู่ ๆ เสียงของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ก็ดังขึ้นจากทางด้านข้าง เมื่อหลี่เต้าหันกลับไปมองเขาก็เห็นบุตรสาวสุดที่รักกำลังวิ่งเข้ามาหา ดังนั้นเขาจึงเลิกสนทนากับองค์หญิงหมิงเยว่อย่างไม่ลังเล แล้วเดินตรงเข้าไปหาเสี่ยวอวี่เอ๋อร์
เมื่อเห็นว่าตนเองถูกเพิกเฉยเช่นนี้ สีหน้าขององค์หญิงหมิงเยว่ก็พลันแดงก่ำด้วยความอับอายและโกรธ โดยเฉพาะเมื่อเห็นบุตรสาวสุดที่รักของนางวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดของหลี่เต้า นางก็ยิ่งรู้สึกโมโห เลือดเนื้อเชื้อไขของนางยังไม่ทันได้สวมกอดก็นาน ๆ ครั้ง แต่กลับถูกผู้อื่นดึงออกไปเสียแล้ว ไม่ได้… จะต้องหาวิธีตัดความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาให้ได้
“ท่านอา ในที่สุดท่านก็มาแล้ว เสี่ยวอวี่เอ๋อรรอท่านตั้งนาน”
เมื่อพลังปราณโลหิตจากหยกโลหิตผสานเข้าสู่ร่างกายของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ พลังสายเลือดของหลี่เต้าที่อยู่ในร่างของเสี่ยวอวี่เอ๋อร์ก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนขึ้นมา ความรู้สึกเชื่อ
