่งที่เรียกว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์ สิ่งที่เรียกว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์นั้น ก็เป็นเพียงร่างที่ใช้เป็นภาชนะสำหรับการกลับชาติมาเกิดของข้าเท่านั้น”
“อะไรนะ…” เมื่อพวกไฉอีได้ยินคำพูดเช่นนั้น ดวงตาก็พลันแดงกํ่าในทันที สีหน้าแสดงความโกรธแค้นออกมา “เช่นนั้นสิ่งที่สำนักปราบสวรรค์กล่าวถึงการช่วยเหลือผู้คนจากความทุกข์ยากทั้งหมดนั้น เป็นเรื่องเท็จหรือ?”
หญิงในชุดนักบวชตอบตามตรง “ก็แคเครื่องมือเท่านั้น” หลังพูดจบนางก็ไม่สนใจไฉอีและคนอื่นๆ อีก เพราะสำหรับนางแล้ว การที่ยอมพูดกับพวกนางสักสองสามประโยคก็ถือเป็นความเมตตาแล้ว ในช่วงที่นางรุ่งโรจน์อย่างที่สุด คนพวกนี้แม้แต่คุณสมบัติที่จะเข้าใกล้นางก็ยังไม่มี
ความสนใจส่วนใหญ่ของนางยังคงมุ่งไปที่หลีเต้า เพราะในตอนนี้มีเพียงคนผู้นี้เท่านั้นที่จะสามารถกำหนดชะตาชีวิตของนางได้ เมื่อเห็นเขาที่กำลังลังเลอยู่ หญิงในชุดนักบวชจึงเอ่ยขึ้น “อันที่จริงแล้วเจ้าสามารถปล่อยข้าไปได้ เจ้าไม่มีความสามารถที่จะช่วยนาง และก็ช่วยนางไม่ได้ด้วย ถ้าเช่นนั้นก็ปล่อยให้ข้าเป็นคนใช้ชีวิตแทนนางบนโลกนี้เสียไม่ดีกว่าหรือ?”
“ข้าสามารถพาร่างกายของนางไปยังที่สูงกว่า ให้นางได้เดินไปบนเส้นทางที่ชาติก่อนไม่มีทางเป็นไปได้”
ทันใดนั้น หลีเต้าก็พลันเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เขาตัดสินใจได้อย่างแน่วแน่แล้ว เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นมา
“หัวหน้า! พวกเราจับหนูที่พยายามจะหนีไปได้ตัวหนึ่ง”
เมื่อหันกลับไปมองก็เห
