็นหยางเหยียนและคนอื่นๆ ขึ้นมาบนยอดเขาตั้งแตเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ที่ด้านหลังของหยางเหยียนยังมีจิ่วเอ๋อร์และคนอื่นๆ หลายคนตามมา ตรงหน้าพวกนางคือผู้อาวุโสสวีที่กำลังดิ้นถอยหลังไม่หยุด
สาเหตุที่ผู้อาวุโสสวีไม่กล้าเคลื่อนไหวอย่างรีบร้อน เป็นเพราะที่สองข้างของเขามีราชันกู่สองตัวบินอยู่ คนอื่นอาจจะไม่เข้าใจพลังของราชันกู่ แต่ผู้อาวุโสสวีจะไม่เข้าใจได้อย่างไร ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าต่อต้านเลย
หยางเหยียนมองสถานการณ์บนยอดเขาคร่าวๆ แล้วถามขึ้นว่า “หัวหน้า จะจัดการกับเขาอย่างไร?”
“ฆ่าเสีย”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น หยางเหยียนก็พยักหน้า “ได้เลย!” พอพูดจบเขาก็ชักดาบออกมาจัดการกับผู้อาวุโสสวีผู้นี้ทันทีอย่างไม่ลังเล
เมื่อได้ยินว่าตนเองกำลังจะถูกฆ่า ผู้อาวุโสสวีก็รนราน หลังจากมองดูสภาพโดยรอบแล้ว เขาก็ร้อนใจจนต้องหาทางออกอย่างสิ้นหวัง โดยฝากความหวังไว้กับหญิงในชุดนักบวชที่ถูกล่ามโซ่อยู่กับที่
“เต้าจวิน! เต้าจวินช่วยข้าด้วย!”
ใครจะรู้ว่าหญิงในชุดนักบวชที่เขาเคยช่วยเหลือมาก่อนหน้านี้ กลับไม่แม้แต่จะชายตามองเขาสักแวบ ทำเหมือนเขาเป็นอากาศธาตุ
เมื่อเห็นท่าทีเย็นชาและดูแคลนของหญิงในชุดนักบวช ผู้อาวุโสสวีพลันรู้สึกโกรธขึ้นมาแต่แล้วก็รู้สึกสิ้นหวังในทันที คนที่อยากพึ่งพาที่สุดกลับพึ่งไม่ได้ หากรู้เช่นนี้แต่แรกเขาก็ไม่ควรไว้ชีวิตนางเลย
เมื่อเห็นหยางเหยียนชักกระบี่ยาวออกมาแล้ว ในความสิ้นหวังนั้นผู้อาวุโสสวีได้เบนสายตาม
