อยเลือดแห้งกรังติดอยู่ คิ้วงามของนางขมวดแน่นราวกับกำลังมีฝันร้าย
“สตรีศักดิ์สิทธิ์…”
หญิงชุดขาวที่เป็นหัวหน้าพยายามใช้หลายวิธี แต่ก็ยังไม่สามารถปลุกหญิงในชุดนักบวชให้ตื่นขึ้นมาได้
“สตรีศักดิ์สิทธิ์หมดสติไม่ฟื้น ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดี?” มีคนเอ่ยถามขึ้น
หญิงชุดขาวที่เป็นหัวหน้าหันกลับไปมองทิศทางที่พวกนางหนีมาแวบหนึ่ง แล้วพูดอย่างหนักอึ้งว่า “พวกเราไม่สามารถหยุดอยู่ที่นี่นานเกินไปได้ หากปล่อยให้อีกฝ่ายไล่ตามมาทันมันจะอันตรายเกินไป และพวกเราต้องหาคนมาช่วยสตรีศักดิ์สิทธิ์ด้วย”
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีคนเสนอขึ้นมาว่า “พวกเราไปหาท่านผู้อาวุโสสวีกันเถอะ ภารกิจของสตรีศักดิ์สิทธิ์เป็นคำสั่งจากเขา เขาจึงน่าจะมีวิธี”
“ดี เช่นนั้นก็ไปกัน”
หลังจากกำหนดเป้าหมายแล้ว หญิงชุดขาวก็พาหญิงในชุดนักบวชถอยหนีไปอย่างรวดเร็ว
แต่สิ่งที่พวกนางไม่ทันได้สังเกตคือ ในเวลานี้ ณ ก้อนเมฆบนท้องฟ้าเหนือศีรษะของพวกนางนั้น มีเงาดำหนึ่งวนเวียนอยู่รอบๆ ตำแหน่งพวกนางไม่หยุด
สองวันต่อมา หลังจากการเดินทางไกลอันยากลำบาก หญิงชุดขาวได้พาหญิงในชุดนักบวชมาถึงภูเขาลูกหนึ่งในทั่งโจว
ไม่นานหลังจากขึ้นไปถึงยอดเขา ประตูใหญ่ของวัดเต๋าโบราณก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าพวกนาง บนประตูใหญ่ของวัดเต๋าทั้งสองบาน ยังมีภาพวาดที่ดูน่าเกรงขามอยู่สองภาพ
เมื่อมองไปที่ประตูใหญ่ของวัดเต๋า พวกนางก็ทำท่าจะพาหญิงในชุดนักบวชเข้าไปข้างใน
ขณะที่กลุ่มคนเข้
