ีความหมายลึกซึ้ง
“ขึ้นเรือนใหม่? เช่นนั้นเจ้าต้องเตรียมตัวให้ดีแล้วนะ”
หลีเต้าขมวดคิ้ว “ท่านอาหยางมีอะไรก็พูดมาตามตรงเถิด”
หยางหลินจิบชาอีกหนึ่งอึก เงยหน้าขึ้นกล่าวว่า
“เจ้าหนูหลี เจ้าประเมินสถานะปัจจุบันของตัวเองต่ำเกินไปแล้วกระมัง”
“ตอนนี้เจ้าเป็นคนโปรดอันดับหนึ่งในสายตาฝ่าบาท”
“ทั้งยังดำรงตำแหน่งผู้ว่าการดินแดนทางใต้ และยังมีพลังอย่างน้อยระดับกึ่งมหาราชาปรมาจารย์”
“ปกติเจ้าอาศัยอยู่ในจวนไท่ผิงกงของข้า อาจจะยังมองไม่ออก”
“เพราะพวกเขาไม่อาจข้ามหน้าข้ามาหาเจ้าได้”
“แต่หากเจ้า ‘ตั้งตัวเป็นอิสระ’ คนพวกนั้นก็จะมีช่องทางแล้ว”
“เมื่อถึงเวลานั้น คาดว่าธรณีประตูบ้านใหม่ของเจ้าคงถูกผู้มาเยือนย่ำจนหัก”
หลีเต้าเองก็ไม่ใช่คนโง่ หลังจากได้ฟังคำพูดของหยางหลิน เขาจึงเข้าในใจเหตุผลได้อย่างรวดเร็ว
แต่ถ้าเป็นเพียงแค่นี้ก็คงไม่มีปัญหาอะไร
ทว่าดูจากน้ำเสียงของหยางหลินแล้ว ดูเหมือนการ ‘เยี่ยมเยือน’ นี้จะไม่ได้ง่ายดายอย่างที่เห็นภายนอก
เมื่อเห็นหลีเตามองมา หยางหลินจึงยิ้มพลางกล่าวว่า
“ยังคิดไม่เข้าใจอยู่อีกหรือ?”
หลีเต้าพยักหน้า
หยางหลินปลอบใจว่า “ไม่เข้าใจก็เป็นเรื่องปกติ เพราะเจ้าเพิ่งมาถึงเมืองหลวง”
“เมื่อเผชิญกับความซับซ้อนของเมืองหลวงแล้ว เจ้าก็ไม่อาจเข้าใจทั้งหมดได้ในชั่วพริบตา”
“แต่เจ้าต้องรู้ไว้อย่างหนึ่ง ตอนนี้เจ้าเป็นเหมือนขนมหอมหวาน”
“พวกผีร้ายงูพิษทั้งหลายจะต้องพากันมาเกาะเจ้าในวันข้างหน้า”
