บลูกสาวเขา แล้ววิ่งมาที่ใต้ตึกบ้านพูดว่า ‘ลุงครับ ผมชอบลูกสาวลุง ให้ผมรับผิดชอบเธอเถอะ’ พอลองคิดดูถ้าเป็นลูกสาวของเขาเองที่ประสบกับสถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่ไส้เดือนในบ้านของคนผู้นั้นก็คงจะถูกเฉือนเนื้อสามพันมีด และต่อให้ทำเช่นนั้นไปแล้วแต่ก็อาจจะยังไม่หายแค้น
จากตรงนั้นหลีเต้าพบว่าความรู้สึกในใจที่เขามีต่อฮ่องเต้นั้น มีทั้งความโกรธจากการที่อีกฝ่ายส่งเขาไปยังค่ายนักโทษประหาร แต่มากกว่านั้นคือการไม่ยอมรับ ใช่แล้ว ไม่ยอมรับ แม้ว่าความทรงจำจะเพิ่งฟื้นคืนมาและยังสับสนอยู่มาก แต่ในตอนนั้นหลีเต้าอยู่ในช่วงวัยหนุ่มที่ทะนงตน เขาไม่ยอมรับการดูแคลนจากฮ่องเต้ในตอนนั้น และยิ่งไม่ยอมรับที่เขาไม่มีโอกาสในการพิสูจน์ตนเองเลย
แต่สิ่งเหล่านั้นในสายตาของหลีเต้าตอนนี้มันกลับแตกต่างออกไป หากฮ่องเต้ให้โอกาสเขาพิสูจนตัวเองจริงๆ ฮ่องเต้ก็คงกลายเป็นคนโง่เขลาไปเสียแล้ว ที่นี่คือยุคโบราณ ฮ่องเต้คือตัวแทนของความสูงส่งที่สุด การเจรจาต่อรองกับผู้ที่สูงส่งที่สุดในขณะที่ตัวเองยังไม่มีความสามารถอะไรเลยนั้น ก็คือคนโง่เง่าอย่างแท้จริง แม้สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นตอนที่ความทรงจำของเขาเพิ่งฟื้นคืนและยังอยู่ในภาวะความทรงจำสับสน แต่นั่นก็ถือว่ามีความเกี่ยวข้องกับเขาอยู่บ้าง บัญชีนี้จึงตกอยู่บนหัวของเขาอย่างเป็นธรรมชาติ และในเมื่อมันเป็นบัญชี สักวันหนึ่งก็ต้องมีการคิดบัญชีกันเกิดขึ้น เพราะท้ายที่สุดแล้วตัวเขาคนก่อนที่ความทรงจำ
