วกเขาเลย
หากไม่ใช่เพราะวิชาของพวกเขาล้ำลึก ยังพอกดข่มได้บ้าง ตอนนี้พวกเขาคงไม่ใช่แค่ขยับไม่ได้ แต่ลมปราณทั้งหมดคงจะไหลออกไปอย่างไร้การควบคุมแล้ว
สำหรับผู้ฝึกวิชาปีศาจเลือดอย่างพวกเขา หากไร้ซึ่งลมปราณทั้งหมด วิชาที่พวกเขาภาคภูมิใจก็จะถูกทำลายในทันที
พวกเขาไม่มีทางคิดได้เลยว่า ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขากับหลี่เต้าจะเปลี่ยนจากการควบคุมกลายเป็นการถูกควบคุมอย่างกะทันหัน
หลี่เต้ามองดูสองคนที่เงียบงันด้วยรอยยิ้มจาง
สองคนนี้จะดูดซับอะไรก็ได้ แต่กลับไปดูดซับพลังปราณโลหิตของเขา
พลังปราณโลหิตเป็นพลังที่เกิดจากการกระตุ้นพลังในตัวเขา ซึ่งพลังส่วนใหญ่มาจากเลือดวิเศษ การดูดซับพลังปราณโลหิต จึงเหมือนกับการดูดซับเลือดวิเศษในร่างของเขา
แต่เลือดวิเศษของเขาจะดูดซับได้ง่ายดายเช่นนั้นหรือ?
ดังนั้น หลี่เต้าจึงปล่อยให้ทั้งสองคนดูดซับพลังตามใจชอบ
ผลลัพธ์ก็คือ สภาพอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ ภายใต้ความรุนแรงของเลือดวิเศษ พวกเขาแม้แต่การควบคุมร่างกายตัวเองก็ยังทำไม่ได้
อีกด้านหนึ่ง เพราะการพลิกกลับของสถานการณ์อย่างกะทันหัน ทำให้เหล่านองทัพฝูถูต่างพากันโล่งอก
ในทางกลับกัน ฝั่งของซุนเต๋อโหว เมื่อมองเห็นภาพตรงหน้าก็แสดงสีหน้าเหมือนคนที่สงสัยในชีวิต
เขาไม่เข้าใจว่า ทำไมบรรพบุรุษทั้งสองที่เมื่อครู่ยังได้เปรียบ จู่ ๆ ถึงได้ตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
ในใจของเขาพลันรู้สึกสั่นไหว
…
เมื่อมองดูสองคนที่พยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง
