ยบ “เขากำลังขู่เราหรือ”
เทพจอมโจรไม่ได้ตอบอะไร นี่เป็นความขัดแย้งระหว่างโอรสสวรรค์กับเชื้อพระวงศ์เขาไม่กล้าเอ่ยปาก ที่เขาสามารถอยู่มาได้จนถึงทุกวันนี้ นั่นเป็นเพราะเขารู้ขอบเขต
เจียงหานสูดหายใจเข้าลึก เปลี่ยนเป็นเอ่ยถามว่า “รัชทายาทเป็นอย่างไรบ้าง”
เทพจอมโจรตอบ “องค์รัชทายาทกำลังบำเพ็ญเซียนอยู่พะยะค่ะ”
“บำเพ็ญเซียนรึ”
เจียงหานชะงักไป สีหน้าดูประหลาดใจขึ้นมาทันที เทพจอมโจรไม่มีทางเลือกจึงเอ่ยตอบ
“พะยะค่ะ เป็นการบำเพ็ญเซียนภายในจวนของเขา มีนักพรตมากมายคอยศึกษาวิถีเซียนอยู่ หากไม่ใช่เพราะส่งคนไปจับตาดูเขา กระหม่อมคงคิดว่าเขาไปพบมรรคาจารย์แล้วพะยะค่ะ”
การที่เจียงหานจำกัดความเคลื่อนไหวขององค์รัชทายาททำให้หลายคนไม่เข้าใจ มีเพียงเขาที่ทราบดี
ในปีนั้นเขาอาศัยจังหวะที่เจียงเยี่ยแอบหนีออกไป ส่งคนไปลอบสังหารเจียงเยี่ย เพราะเขาเคยลงมือมาแล้วจึงเป็นกังวล
เจียงหานเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “การบำเพ็ญเซียนไม่ใช่เรื่องง่าย มรรคาจารย์มีความแข็งแกร่งเพียงพอกับคุณสมบัติของเขาแค่นั้นน่ะรึ แม้ไปหามรรคาจารย์ท่านก็คงไม่ยอมรับหรอก หากเขาเกิดมาพร้อมกับความสามารถเบิกเนตรเทพได้ ข้าก็คงส่งเขาไปที่เขามังกรผงาดนานแล้ว”
พูดถึงเรื่องนี้เขารู้สึกจนใจมาก ทั้งเจียงเจี่ยนและบุตรชายในวัยชราของเจียงเซ่อต่างก็เปิดดวงตาที่สามแล้ว เรื่องราวของพวกเขาได้แพร่สะพัดไปทั่ว ผู้คนในโลกต่างก็พูดถึงด้วยความชื่นชม และยังทำให้อำนาจราชอำนาจ
