นดาบใส่หลี่เต้า ดาบนี้ไม่มีพลังปราณแท้ ไม่มีเจตจำนงแห่งดาบ ราวกับเป็นเพียงการฟันธรรมดา ๆ หนึ่งครั้ง แต่ความรู้สึกในใจของหลี่เต้าบอกเขาว่าดาบนี้ไม่ธรรมดา และในขณะเดียวกัน เขาเองก็รู้ว่าหลบดาบนี้ไม่พ้นแน่ เพราะนี่คือการฟันครั้งสุดท้ายที่ชายชราอายุร้อยปีทุ่มเทชีวิตทั้งหมดลงไป
ในเมื่อหลบไม่พ้นแล้ว ก็ได้แต่ต้องสู้สุดชีวิต หากฝ่ายตรงข้ามสามารถปลดปล่อยพลังได้ เขาก็ย่อมทำได้เช่นกัน
ปลดปล่อย!
เพียงแค่ความคิดผุดขึ้น กล้ามเนื้อทั่วร่างของหลี่เต้าก็พองขึ้นมา ร่างกายของเขาพลันสูงขึ้นอย่างฉับพลัน เมื่อเทียบกับเซินเชียนซาน พวกเขาทั้งสองคนช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง หลี่เต้ากำง้าวทั้งสองมือแน่น มองดูคมดาบที่พุ่งเข้ามา แล้วสวนกลับไปอย่างดุดัน
ไร้เทียมทาน! พิฆาตทัพ!
ในขณะที่หลี่เต้าฟาดง้าว ทั่วร่างของเขาก็ได้ปรากฏเส้นสายมากมาย และในช่วงเวลาที่เส้นสายเหล่านั้นปรากฏขึ้น ง้าวมังกรทมิฬก็พุ่งแทงออกไป ชั่วพริบตา ง้าวมังกรทมิฬก็ปะทะเข้ากับดาบวงพระจันทร์
ในชั่วขณะนั้น อากาศในรัศมีห้าสิบจั้งรอบตัวทั้งสองชะงักงัน ราวกับทุกสิ่งหยุดนิ่ง และในชั่วขณะถัดมา พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากจุดกึ่งกลางระหว่างทั้งสอง พลังดาบและปราณไร้เทียมทานนับไม่ถ้วนระเบิดกระจายออกมาระหว่างทั้งสองคน
ท่ามกลางกระแสลมอันรุนแรงนี้ หลี่เต้าและเซินเชียนซานต่างถูกคลื่นพลังจากการโจมตีของอีกฝ่ายซัดกระหน่ำไม่หยุด เพราะง้าวนี้ หลี่เต้าได้
