งหญิงสาวทั้งสอง สมแล้วที่เป็นหญิงสาวที่กล้าลงมือสังหารเขา โหดร้ายต่อผู้อื่น และโหดร้ายต่อตัวเองด้วย
เขาพยักหน้า แล้วทาสีบนใบหน้าตัวเองใหม่ แล้วจึงเอ่ยไปทางนอกประตู “เข้ามาได้”
เมื่อประตูห้องเปิดออก ผู้ดูแลเดินนำเข้ามาก่อน ตามด้วยตู้อวี้
เมื่อเห็นสภาพของหงหลิงและลวี่หลัวที่อยู่ข้าง ๆ หลี่เต้าก็อมยิ้มอย่างเข้าใจ แล้วรีบไปยืนข้างกรอบประตู ทำท่าเชิญ
ถัดมาร่างสูงใหญ่ก็ก้าวเข้ามาจากประตู
ผู้มาเยือนรูปร่างสูงใหญ่ แต่ที่แตกต่างจากคนอื่นคือเขาไม่ได้แต่งกายแบบชาวเป่ยหมาน แต่สวมอาภรณ์หรูหราแบบราชวงศ์ต้าเฉียน
สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของหลี่เต้าคือกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของอีกฝ่าย
แม้ภายนอกจะดูเป็นเพียงบุรุษร่างสูงใหญ่ธรรมดา แต่สัญชาตญาณของเขากลับรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายแห่งความเหี้ยมโหดและคาวเลือดที่แผ่ออกมาจากบุรุษตรงหน้า
พูดง่าย ๆ คือผู้มาเยือนไม่ใช่คนดีแน่
ความรู้สึกที่อีกฝ่ายส่งมาไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนขั้นปลายที่เขาสังหารไปนอกเมืองหวงซา
นั่นหมายความว่า ผู้นี้ต้องมีพลังขอบเขตเซียนเทียนขั้นปลาย เป็นอย่างน้อย
ตู้อวี้เห็นบุรุษผู้นั้นเดินเข้ามา รีบแนะนำว่า “ท่านแม่ทัพ ผู้นี้คือรองเจ้าเมืองเซินเหลยแห่งเมืองบาป และยังเป็นเจ้าของสมาคมค้าทาสของพวกเราด้วย”
จากนั้นเขาก็หันไปแนะนำอีกฝ่าย “นายท่าน ท่านผู้นี้คือแม่ทัพจากเผ่าถ่ามู่ที่เพิ่งลงมาจากแนวหน้า ชื่อ…”
ตู้อวี้เพิ่งนึกได้ว่าตนเองยัง
