ม่ทัพ ที่นี่มีผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนล้มตายไปถึงสองคน”เซินเจ๋อจ้องทั้งสองคนด้วยสายตาดุดัน แล้วกล่าวตรง ๆ ว่า“เอาแค่คนไร้ค่าที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ผู้ฝึกยุทธ์เซียนเทียนสองคนมาเทียบกับข้า”“พวกเจ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้าเพิ่งจะบรรลุถึงขอบเขตเซียนเทียนขั้นปลายเมื่อไม่นานมานี้?”
“พวกเจ้าคิดว่าตำแหน่งที่ข้านั่งอยู่นี้มาจากที่ใดกัน?”“เมื่อข้าสั่งให้ไป ก็อย่าได้พูดมากไปหน่อยเลย หากทำให้เสียโอกาสในการรบ”“เมื่อองค์ราชาลงโทษลงมา พวกเจ้าจะรับผลกรรมนั้นไหวหรือ?”เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ทั้งสองคนก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก
“กองทหารม้าเบา กองทหารม้าหนัก!”“ขอรับ!”“ตามข้ามา!”หลังจากที่ผู้ช่วยทั้งสองคนออกคำสั่งที่ด้านหน้า พวกเขาก็คำนับเซินเจ๋อแล้วหมุนตัวนำทางจากไปทหารม้าเบาหนึ่งพันห้าร้อยนายและทหารม้าหนักห้าร้อยนายที่อยู่ด้านหลังก็ตามทั้งสองคนจากไป
เมื่อเห็นเช่นนั้น เซินเจ๋อก็พยักหน้า สายตามองไปยังค่ายหวงซาที่อยู่ไกลออกไปแล้วออกคำสั่ง“เป้าหมายคือค่ายหวงซา บุก!”
บนกำแพงเมืองแถบเมืองหวงซาเมื่อเห็นทหารม้าจำนวนมากที่ควบม้าออกมาจากกองทัพเผ่าถ่ามู่ทำให้ผู้คนบนกำแพงเมืองต่างตื่นตระหนกอย่างมาก“หัวหน้า ทหารม้าของพวกมันบุกเข้ามาแล้ว พวกเราจะทำอย่างไรดี?”“ทหารม้าหนักห้าร้อยนาย จะรับมือกับพวกมันที่อยู่ด้านหน้าอย่างไรดี”จางเมิ่งและเสวียปิงพูดติดต่อกัน ส่วนหัวหน้ากองร้อยคนอื่น ๆ ยิ่งตื่นตระหนกกว่าเดิม
หลี่เต้ายังคงสงบนิ่ง เอ่ยเสียงเรีย
