พวกเขาจะลากผมไปตายด้วยไหม?
แฮดวินอาจจะเก่ง แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็แขวนอยู่บนกระสุนปืนไม่กี่นัด ถ้ากระสุนหมด เขาก็คงเปราะบางไม่ต่างจากเดนี่
ส่วนโชอี้ก็เอาแน่เอานอนไม่ได้ เธอใช้ผมเป็นโล่มาสองครั้งแล้ว และคนอื่นๆ ที่เหลือก็มีแต่ความหวาดกลัว
“แนท…”
ผมควรทุ่มเวลาไปกับการพัฒนาตัวเองเพียงคนเดียวดีกว่าไหม? ผมแข็งแกร่งกว่าพวกเขา ผมสามารถ…
“แนท!”
“เนเทล!”
แรงสัมผัสที่ไหล่ฉุดให้ผมตื่นจากภวังค์ ผมสะดุ้งตัวโยนและพบว่าฝ่ามือตัวเองมีเลือดซึมจากการที่เผลอจิกเล็บลงไปขณะกำหมัดแน่น
ดูเหมือนผมเองก็เริ่มสติแตกไม่ต่างจากโชอี้ การตายของคนในขบวนรถไฟเริ่มส่งผลกระทบต่อจิตใจของผมมากกว่าที่คิด
ผมเหลือบมอง เทส หญิงสาวผมบลอนด์ที่ยังคงจับไหล่ผมอยู่ เธอสูงกว่าผมเสมอและเป็นแบบนั้นมาตลอดแม้เธอจะอายุน้อยกว่าก็ตาม
ดวงตาสีเทาเหล็กของเธอดูสงบนิ่งจนน่าประหลาด ในชั่วขณะที่เราจ้องตากัน ผมได้กลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาจากตัวเธอ
