อะไร?” ไป๋จิ้งยิงคำถามรัวด้วยความอยากรู้อยากเห็น หน้าตาหล่อเหลาของชายหนุ่มตรงหน้าทำให้เธอนึกถึงดาราคนหนึ่ง แต่นึกไม่ออกว่าใคร
ลั่วหยางกระตุกยิ้มมุมปาก “คุณไป๋ ผมมารักษาโรค ไม่ได้มาให้คุณสอบสวนทำสำมะโนประชากร”
หญิงสาวหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย “ขอโทษที ฉันมีภาวะย้ำคิดย้ำทำน่ะ ไม่ว่าเจอเรื่องอะไรก็อยากจะหาคำตอบให้เคลียร์”
“อาจารย์ของคุณชื่ออะไรครับ?” เขาดึงบทสนทนากลับเข้าฝั่ง
“ศาสตราจารย์ซูชางหมิง ท่านเคยคุมงานขุดค้นหลุมหมายเลขหก กับหมายเลขเจ็ด ประสบการณ์โชกโชนมาก ฉันเป็นนักศึกษาป.โทเอกโบราณคดีมหาวิทยาลัยสู่ มีศาสตราจารย์ซูเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา กว่าฉันจะคว้าโอกาสลงพื้นที่ครั้งนี้มาได้มันไม่ง่ายเลย ไม่คิดเลยว่าจะมาเกิดเรื่องบ้าๆ แบบนี้”
“มันเป็นอุบัติเหตุน่ะครับ”
ไป๋จิ้งเพิ่งนึกขึ้นได้ “จริงสิ แล้วศาสตราจารย์ซูเป็นยังไงบ้าง?”
“ท่านไม่น่าเป็นอะไร เดี๋ยวผมกำลังจะไปรักษาท่านต่อ คุณออกไปยืดเส้นยืดสายข้างนอกเถอะ ผู้อำนวยการหม่าเป็นห่วงพวกคุณแทบแย่ ถ้าเห็นคุณปลอดภัย เขาคงดีใจ” ลั่วหยางพูดพลางหมุนตัวเดินไปทางประตู
“หมอลั่ว รอก่อน”
ลั่วหยางหันกลับมา “มีธุระอะไรอีกเหรอครับ?”
“ตกลงฉันป่วยเป็นอะไร?”
“ออกไปเจอผู้อำนวยการหม่า เ