สียงเครียด “ท่านผู้นำเก่า ผมน่ะเชื่อใจท่านเต็มร้อยนะ แต่เสี่ยวลั่ว… จะรักษาผู้เชี่ยวชาญให้หายได้ภายในครึ่งชั่วโมงจริงๆ เหรอครับ”
“ไอ้หนุ่ม ปากบอกว่าเชื่อใจ แต่ในใจแกกำลังด่าว่าฉันตาบอดมองคนพลาดล่ะสิ” เยี่ยอี้หมิงมองทะลุความกังวลของอีกฝ่ายปราดเดียว
“ตอนแรกผมแค่อยากให้เขาลองดู รักษาไม่หายก็ไม่เสียหายอะไร แต่ตอนนี้ดันไปเล่นพนันบ้าบอนี่กับจางจื้อ ขืนเรื่องแดงขึ้นมา เบื้องบนเอาผมตายแน่”
“ฉันเป็นคนลากเขามา ถ้ามีปัญหาอะไรฉันแอ่นอกรับเอง แกจะปอดแหกไปทำไม” เยี่ยอี้หมิงถลึงตาใส่ดุๆ
หม่าจงหัวยังไม่เลิกคิ้วขมวด “ตั้งห้าแสนเชียวนะครับ ขืนโดนข้อหาฉ้อโกงขึ้นมาคุกกี่ปีก็ไม่พอ เมื่อกี้ผมส่งซิกตาแทบหลุดเตือนไม่ให้เซ็น เขาก็ตีมึนแกล้งตาบอดซะงั้น ท่านผู้นำเก่า ผมล่ะเป็นห่วงอนาคตไอ้หนุ่มนี่จริงๆ นะ”
ทว่าจิ้งจอกเฒ่ากลับหลุดหัวเราะร่วน ก่อนจะยิงคำถามนอกเรื่องหน้าตาเฉย “แกว่าลูกสาวฉันเป็นยังไงบ้าง”
หม่าจงหัวถึงกับใบ้กิน สมองเบรกเอี๊ยด… นี่มันลากเรื่องไปถึงดาวอังคารแล้วหรือไง อีกอย่าง อายุรุ่นราวคราวเดียวกับผม จะให้ไปแทะโลมหลานสาวตัวเองเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว
เยี่ยอี้หมิงขมวดคิ้วเร่ง “ฉันถามก็ตอบมาสิวะ”
ผู