้อำนวยการเพิ่งดึงสติกลับมาได้ “เอ่อ… เสี่ยวเยี่ยย่อมเพียบพร้อมอยู่แล้วครับ ทั้งสวยทั้งเก่งระดับหัวกะทิ ที่ผมซูฮกที่สุดคือวิสัยทัศน์ของเธอ คราวก่อนเธอเปรยว่าอสังหาฯ ในเมืองลั่วเฉิงจะพุ่งขึ้นเท่าตัว ผมรีบแจ้นไปกู้เงินมากว้านซื้อไว้หลังนึง ปรากฏว่าแม่นยังกับตาเห็น แค่สามปีราคาดีดขึ้นเท่าตัวจริงๆ เมียผมยังบ่นหูชาจนถึงทุกวันนี้ว่าทำไมตอนนั้นไม่กู้ซื้อสักสิบหลัง… ผมล่ะรำคาญจะตายชัก”
สาธยายจบ หม่าจงหัวก็วกกลับเข้าประเด็น “แต่ท่านผู้นำเก่าครับ จู่ๆ ชวนคุยเรื่องเสี่ยวเยี่ยทำไมกัน”
ชายชราทอดสายตามองไปยังประตูห้องกักตัว รอยยิ้มลึกล้ำผุดขึ้นบนใบหน้า
“ลูกสาวฉันไปดูงานต่างเมืองรอบนี้ แทนที่จะฝากยัยหนูเหม่ยฉีไว้บ้านฉัน… ดันเอาไปทิ้งไว้ให้เสี่ยวลั่วดูแลแทน ฉันจะบอกอะไรให้นะ แกอาจจะคลางแคลงใจในสายตาคนแก่หลงๆ ลืมๆ อย่างฉัน แต่แกต้องเชื่อวิสัยทัศน์เฉียบขาดของลูกสาวฉัน… เสี่ยวลั่วเป็นคนที่พึ่งพาได้ล้านเปอร์เซ็นต์”
หม่าจงหัวเบิกตาตื่น บรรลุธรรมในเสี้ยววินาที ก่อนจะหลุดหัวเราะชอบใจ “ที่แท้ก็มีตื้นลึกหนาบางแบบนี้นี่เอง งั้นผมก็โล่งอก... อ้อ ว่าแต่ จะได้ดื่มเหล้ามงคลเมื่อไหร่ครับท่านผู้นำเก่า งานนี้ห้ามลื
