มจริงๆ เมื่อก่อนพูดได้ว่าเขาอยากมีบุพการี แต่เมื่อเขาโตขึ้นและเข้าใจมากขึ้น มีระบบแล้ว ศึกษาพระธรรมทุกคืนวัน ข้างกายมีสี่ศิษย์เป็นเพื่อน ชีวิตน้อยๆ ของเขาก็สบายและสมบูรณ์อย่างยิ่ง จะมีเวลาไปคิดถึงสิ่งเหล่านี้หรือ?
“วันนี้นายให้อาตมาเห็นอีกครั้ง สัมผัสถึงความขมขื่นของชีวิตคน ความรู้สึกนี้…ไม่เลวจริงๆ แต่ก็แบบนี้แหละ ความขมขื่นจงสลายไปเถอะ” ฟางเจิ้งพูดจบก็สูดลมหายใจเข้าลึก สวดวัชรสูตรเสียงดัง! แสงพุทธสายหนึ่งฉีกปราการเงามืด ทะลวงมากลางกระหม่อม!
ฟางเจิ้งที่เดิมทีหลับตาตีกลองพลันลืมตาขึ้น ตรงหน้ามีเพียงกลองใหญ่ดำทมิฬและโบราณเรียบง่าย ไม่มีความเหี้ยมโหดอีก! ขณะเดียวกันเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอบอุ่นหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย รวมที่ท้ายทอยเขา ทั้งตัวพลันมีชีวิตชีวาขึ้นมาก ความคิดรวดเร็วดั่งสายฟ้า ทั่วร่างเหมือนถูกบางสิ่งชะล้างหนึ่งรอบ สบายยิ่ง!
ฟางเจิ้งรู้ว่านี่คือกลิ่นอายพุทธหลอมรวมเข้าสู่ร่าง ชะล้างทั่วกายเขา! เขาเปลี่ยนไปสวดคัมภีร์ลมหายใจครรภ์โดยไม่รู้ตัว พลังงานเหล่านั้นเปลี่ยนไปตามคัมภีร์ลมหายใจครรภ์จริงๆ เขาสัมผัสได้ว่าร่างกายกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ แต่รายละเอียดเป็นอย่างไรนั้นเขาเองก็บอกไม่ถูก
ฟางเจิ
