ัวว่าจะไม่มีเงินอีก? ซ่งเข่อหลิง อีกเดี๋ยวทำทุกอย่างตามแผน อย่าลืมเด็ดขาด” สวีเหยียนพูด
ซ่งเข่อหลิงกล่าว “วางใจได้ ไม่ได้รับคนกลับบ้านครั้งแรกสักหน่อย แต่อิจฉาน่ะ ช่วงนี้หลิวต้าเฉิงปิดบิลได้หลายใบแล้ว หลวงจีนนี่ขาวสะอาด สวมเสื้อผ้าก็ใช้ได้ จะต้องมีเงินแน่ๆ อ อีกอย่างดูจากหน้าตาแล้วไม่ใช่คนโหดด้วย ได้กำไรแน่นอน”
“เอาเถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันร้อนจะตายอยู่แล้ว” สวีเหยียนว่า
ระหว่างสนทนาอยู่นี้ ทั้งสองคนก็เดินมาอยู่หน้าฟางเจิ้งแล้ว สวีเหยียนเผยรอยยิ้มที่คิดว่าซื่อตรงที่สุด “หลวงพี่ฟางเจิ้ง?”
“อมิตาพุทธ ประสกว่าอะไรนะ?” ฟางเจิ้งแสดงความเคารพกลับ ทว่าไอ้สารเลวนี่เริ่มทำตัวเลวอีกแล้ว
สวีเหยียนอึ้งงัน หรือว่าตนจะเสียงเบาเกินไป สุภาพเกินไป? สวีเหยียนจึงเอ่ยว่า “ท่านคือหลวงพี่ฟางเจิ้ง?”
“อะไรนะ?” ฟางเจิ้งถามต่อ ไม่รู้ทำไม เขามองเหงื่อไหลย้อยบนหน้าผากอีกฝ่ายแล้วมีความสุขเป็นพิเศษ ถ้าไหลเป็นน้ำตกหวงกั่วซู่ได้ไม่รู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร สถานการณ์ตอนนี้ ฟางเจิ้งม
