ฉินเหว่ย แต่เป็นร่างสีเงิน เมื่อมองดีๆ นั่นคือหมาป่าเดียวดาย! ไม่รู้ว่ามันทำอะไร นักเรียนกลุ่มใหญ่ถึงชี้มัน พวกหวังคุนกับเฉินเหว่ยต่างมีสีหน้าตกใจ
จากนั้นเห็นหวังคุนหยิบลูกบาสขึ้นมาโยนใส่หมาป่าเดียวดายโดยไม่เกรงกลัว แต่หมาป่าเดียวดายกระโดดขึ้น ใช้หัวโหม่งลูกบาสลอยไป เป้าหมายคือห่วงบาส! แต่มันออกแรงมากไป ลูกบาสไปชนเข้ากับแป้นบาสจนกระเด้งออก! เฉินเหว่ยหัวเราะเสียงดัง “ว่าแล้วเชียว ทึ่มจริงๆ”
พูดจบ เฉินเหว่ยกระโดดขึ้นแย่งลูกบาส แต่ตาลายเพราะมีร่างสีขาวเพิ่มเข้ามา ขณะเดียวกันยังได้ยินเสียงร้องตกใจประหนึ่งหม้อระเบิดดังข้างหู! หมาป่าเดียวดายกระโดดขึ้นสูงกว่าเฉินเหว่ย! ใช้หัวชนลูกบาสอีกครั้ง บดขยี้เฉินเหว่ยผู้ถูกขนานนามว่าไร้พ่ายใต้แป้นบาส! มันหมุนตัวกลางอากาศ ทำให้เฉินเหว่ยกินหางหมาป่าเข้าไปเต็มๆ หมาป่าเดียวดายเรียนรู้แล้วจึงไม่ได้ออกแรงอะไร มันใช้หัวรับลูกบาสไว้ ตัวพุ่งตามไปข้างหน้า ลูกบาสแทบจะลงห่วง!
ถึงจะไม่เข้า แต่ก็ยังเรียกเสียงฮือฮาได้!
“บ้าเอ๊ย! หมานี่เก่งชะมัด!”
“นี่มันหมาเหาะกลางอากาศ!”
“เจ้านี่รู้จริงว่าบาสเล่นยังไง คิดจะชู้ตบาสหลายครั้งเลย! ครั้งสุดท้ายจะดังก์ด้วย! เจ๋งสุ
