่ยเหมิ่ง พูดด้วยอาการตื่นกลัวว่า “พี่เหมิ่ง จริงรึเปล่าเนี่ย อย่าทำให้ผมตกใจนะ”
“ไม่มีรอยเท้าจริง แต่มีเทคนิคพิเศษบางอย่างทำได้ เอาเถอะ อย่าทำให้ตกใจกันเองเลย บนโลกนี้ไม่มีผีหรอก ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่รอดมาจนถึงวันนี้ อยากรู้คำตอบตามไปดูเดี๋ยวก็รู้เอง” พูดจบ เซี่ยเหมิ่งหิ้วคันศร เก็บมีดแล้วตามไป
หลินเหล่ยกับหลินอิ๋งตกใจกลัวอยู่นานแล้ว เซี่ยเหมิ่งคือฟางช่วยชีวิตของสองคนนี้ แล้วจะกล้าออกห่างเกินไปหรือ? ทั้งสองคนรีบตามไป ตามติดเซี่ยเหมิ่ง กลัวว่าถ้าถูกทิ้งท้ายจะโดนแก้ผ้าจับตัวไป
ฟางเจิ้งไม่รู้ว่าตอนนี้เขาถูกมองเป็นผีร้ายสุดขั้วไปแล้ว เขากำลังพากระรอกกับเด็กแดงเดินเล่นอยู่ในป่าอย่างเอ้อระเหย
“อาจารย์ ท่านเปลี่ยนคนเลวนั่นเป็นนกฮาเซลเกราซ์แล้วก็ไม่สนใจเลยเหรอ ถ้าเขาตายขึ้นมาจะทำยังไง?” กระรอกนั่งอยู่บนบ่าฟางเจิ้ง ดึงใบหูเขาพลางถาม
ฟางเจิ้งยิ้มตอบ “ไม่ตายหรอก อย่างน้อยก็ไม่ตายในหนึ่งสัปดาห์” เขามีเนตรสวรรค์ เห็นความเป็นความตายของคนในระยะเวลาสั้นๆ เขาเห็นเรื่องพวกนี้หมดแล้ว ย่อมมีการคำนวณไว้ในใจ จึงไม่ได้กังวล
เด็กแดงกล่าว “ไม่ตาย แล้วเปลี่ยนเขาเป็นนกฮาเซลเกราซ์จะมีประโยชน์อะไร ข้าว่ามันเสียเวล
