้ว เร็วกว่านี้รถจะเหิน ถึงเขาจะไม่ยอม แต่ก็ไม่อยากเอาชีวิตไปล้อเล่น!
ระหว่างที่เหม่ออยู่นี้ แฟนสาวเจียงเยี่ยร้องขึ้น “ตำรวจ…”
เจียงเยี่ยได้ยินดังนั้นก็ตกใจสะดุ้ง รีบเบรกรถ แต่ด้วยความเป็นคนขับรถมือเก๋า ถึงจะเจอตำรวจก็ยังไม่รีบเบรกรถ แต่แค่กดเบรก ต่อให้เป็นอย่างนั้นก็ยังเกิดเสียงเบรกรถแสบแก้วหู ทำให้ตำรวจที่กำลังกินน้ำอยู่ข้างเครื่องจักรบ่อน้ำตกใจ ตำรวจหันมามองก่อนหัวเราะโดยพลัน เขาจอดรถกินน้ำชั่วคราว แต่จับกระต่ายที่วิ่งเข้ามาชนกับต้นไม้ได้! สะบัดน้ำที่มือ เดินไปพลางหัวเราะหึๆ ไม่ได้เห็นร่างเงาสีขาวสองร่างที่วิ่งไปไกลแล้วเลย…
“ถนนเส้นนี้จำกัดความเร็วที่สี่สิบ คุณวิ่งร้อยกว่า ถ้ามีปีกคุณจะบินขึ้นฟ้ารึไง?” ตำรวจเข้ามาใกล้
“คุณตำรวจฟังผมอธิบายก่อน เรื่องนี้จะโทษผมไม่ได้ ตอนแรกผมขับสี่สิบ แต่มีหมาตัวหนึ่งแซงรถผม ส่ายก้นอยู่หน้ารถผมตลอด คุณว่าผู้ชายอย่างเราๆ จะทนไหวเหรอ? ผมก็โกรธสิ เลยเหยียบคันเร่งเพิ่มความเร็ว” เจียงเยี่ยรีบอธิบาย
“หมา? คุณแข่งกับหมา? ถึงคุณจะแข่งกับหมาจริงๆ หมาวิ่งได้แค่ห้าสิบ หกสิบนี่?” ตำรวจถาม
“ปัญหาคือหมานั่นวิ่งเร็วมาก สุดท้ายหมานั่นวิ่งร้อยสามสิบกว่า ผมตามไม่ทันเลย! ถ้าไม่ใช่ต้องไล่ตามมันผมคงลดความเร็วไปนานแล้ว” เจียงเยี่ยพูด
ตำรวจมองเจียงเยี่ยด้วยความเคร่งขรึม “คุณลงมาตรวจวัดแอลกอฮอล์ก่อนดีกว่า หมาวิ่งร้อยสามสิบ? คุณว่าหมานั่นเป็นหมาสายฟ้าหรือหมายอดมนุษย์เหรอ?”
