ดินไปยังหลุมศพของหลวงจีนหนึ่งนิ้ว
หลุมศพของหลวงจีนหนึ่งนิ้วอยู่ไม่ไกล อยู่ชิดกับเทือกเขา หันหน้าไปทางที่ราบใหญ่ มุมมองกว้างไกลเป็นพิเศษ ฟางเจิ้งไม่เข้าใจเรื่องฮวงจุ้ย ไม่รู้ด้วยว่าที่นี่ดีไหม แต่ตอนหลวงจีนหนึ่งนิ้วยังมีชีวิตชอบมายืนมองทอดไกลอยู่ที่นี่แล้วตระหนักรู้พระธรรม ดังนั้นฟางเจิ้งจึงฝังเขาที่นี่
เมื่อมาที่หน้าหลุมศพ ฟางเจิ้งสูดลมหายใจเข้าลึก “หลวงตาหนึ่งนิ้ว ผมมาแล้วเยี่ยมแล้วนะ”
ฟางเจิ้งพูดพลางวางของทั้งหมดลง เริ่มจัดการวัชพืชรกตรงหลุมศพหลวงจีนหนึ่งนิ้ว หลังจากหน้าหนาวผ่านไป หญ้าบนพื้นแห้งแล้ว การจัดการจึงไม่ได้ใช้แรงมากนัก
จัดการเสร็จสิ้น ฟางเจิ้งหยิบธูปออกมากำใหญ่!
เจ้าลิงเข้ามาดูใกล้ๆ ถามว่า “เจ้าอาวาส คนอื่นเขาจุดธูปกันสามดอก ทำไมนายถึงใช้เยอะจัง หลวงจีนหนึ่งนิ้วชอบธูปเหรอ?”
ฟางเจิ้งส่ายหน้าพูด “ไม่ใช่ ถ้าวันนี้อาตมามาคนเดียวสามดอกก็พอแล้ว แต่ว่าวันนี้วัดเอกดรรชนีไม่ได้มีแค่อาตมา พวกนายสามคนถือว่าเป็นคนวัดเอกดรรชนีด้วย วันนี้พวกเราจะเซ่นไหว้แบบวงศ์ตระกูล การเซ่นไหว้แบบวงศ์ตระกูลต้องใช้ 365 ดอก จะแบ่งธูป 365 ดอกออกเป็นส่วนๆ ตามจำนวนผู้ชาย จากนั้นเข้าไปจุดธูปเรียงตามอายุ นี่คือข้อบังคับ วันนี้พวกเรามาสี่คน แบ่งเป็นสี่กำ หนึ่งดอกที่เกินมาอาตมาจะเอาไว้เองเพราะอายุมากที่สุด” พูดจบฟางเจิ้งหยิบธูปไป 92 ดอก จากนั้นส่งกำละ 91 ดอกให้ลิง หมาป่าเดียวดาย และกระรอก
ลิงยังดีหน่อย รับม
