ะบบตอบ
ฟางเจิ้งยิ้มแห้งๆ “นายนี่จริงๆ เลย ตอนที่ต้องการให้นายช่วยดันพึ่งพาไม่ได้ซะอย่างนั้น” แม้จะพูดแบบนี้ แต่ระบบไม่ได้ให้คำตอบที่แน่นอนกับเขา นั่นหมายความว่าความคิดเขาไม่ได้ผิดเสมอไป! เขาเลยรู้สึกดีขึ้นไม่น้อย
ฟางเจิ้งเลือกหัวข้ออภิปรายเกี่ยวกับพุทธศึกษาที่ร้อนแรงที่สุดมา สร้างบัญชีแล้วแปะโพสต์ไปว่า “ฆ่าคนผิดไหม?” ไม่นานก็มีคำตอบแรก
‘ฆ่าคนคือความคิดเดี๋ยวนั้นเลย’
‘กงล้อกรรม ชดใช้กรรมไม่สบายหรอกนะ ฆ่าคนเป็นกรรมใหญ่ ถ้าไม่ผิด โลกนี้จะไม่เกิดโกลาหลครั้งใหญ่เหรอ?’
‘ไม่ว่าสถานการณ์ไหนก็ตาม ไม่มีใครมีอิสระในการชิงชีวิตคนอื่น’
‘ชีวิตมีแค่ครั้งเดียว ฆ่าคนคือความชั่วช้า!’
…………
ฟางเจิ้งอ่านคอมเม้นต์เหล่านี้พลางส่ายหน้า ปิดหน้าแรกไป ในนี้ไม่มีคำตอบที่เขาต้องการ
หลังอวี๋กว่างเจ๋อกลับไปก็ถูกกลุ่มคนล้อมโดยพลัน เรื่องที่ฟางเจิ้งอาจจะถ่ายต่อไปไม่ได้แพร่งพรายออกไป คนกลุ่มใหญ่เพิ่งจะคุยกันเรื่องนี้ แต่ละคนเบิกตากว้างรออยู่นานจนอวี๋กว่างเจ๋อกลับมา พวกเขาจึงเข้ามาล้อมด้วยความอยากรู้อยากเห็นมาก
ยังไม่ทันที่ทุกคนจะพูด อวี๋กว่างเจ๋อยิ้มเจื่อน “เอาล่ะ ทุกคนไม่ต้องมุง หลวงพี่ฟางเจิ้งถ่ายฉากต่อไปไม่ได้จริงๆ ถึงจะเป็นความเสียดาย แต่ผมติดต่อนักแสดงมือฉมังไว้แล้ว อีกสามวันจะถ่ายต่อ สองวันนี้ทุกคนพักผ่อนแล้วกัน…”
แต่สิ่งที่อวี๋กว่างเจ๋อตกใจคือปกติพอได้ยินว่าพักผ่อน พักร้อน แต่ละคนจะเหมือนกับลิงได้กลับป่าเขา
