แต่ทำไมวันนี้ถึงได้หมดอาลัยตายอยากกัน?
โดยเฉพาะหูเซี่ยวกับจ้าวหงเสียง อย่างกับบุพการีสิ้นชีพ
“ผู้กำกับอวี๋ ไม่มีหวังจริงๆ เหรอครับ เพิ่มเงินก็ไม่ได้?” หูเซี่ยวถาม
“คุณไม่ใช่นักบวชคงรู้จักแต่เงิน อย่าพูดถึงเงิน เขาเป็นพระอาจารย์เต๋า เงินไม่มีประโยชน์” อวี๋กว่างเจ๋อส่ายหน้า
หูเซี่ยวทำหน้าเศร้า “น่าเสียดาย ถ้าเขาแสดงต่อจะต้องปังมากแน่ๆ ถ้าเซ็นสัญญากับเขา นั่นคือกำไรงาม…”
อวี๋กว่างเจ๋อมองค้อน นักธุรกิจก็คือนักธุรกิจวันยังค่ำ มนุษย์หนอมนุษย์!
กินข้าวเที่ยงเสร็จ หูเซี่ยวกับอวี๋กว่างเจ๋อเอาตัวก๊อบปี้ตัวอย่างหนังไป กองถ่ายกลับมาปกติ นักแสดงมือฉมังยังไม่มาก็เริ่มถ่ายฉากอื่นๆ ก่อน
ทุกอย่างนี้เหมือนจะไม่เกี่ยวกับฟางเจิ้ง ฟางเจิ้งหุงข้าวผลึก ผัดหน่อหลิวเฮาชามใหญ่ กินกับหมาป่า ลิงและกระรอกอย่างมีความสุข
กินข้าวเสร็จ หมาป่าเดียวดาย ลิงและกระรอกรวมกลุ่มกันออกไปดูการถ่ายหนัง เพียงแต่ฟางเจิ้งมักจะรู้สึกว่าเจ้าสามตัวนี้ทำตัวลึกลับ โดยเฉพาะลิงบ้า ก้นมันแดงกว่าเดิมอีก
ช่วงเย็น ฟางเจิ้งถามด้วยความกลัดกลุ้ม “พวกนายออกไปดูเขาถ่ายหนังกันทุกวัน เข้าใจด้วยเรอะ?”
เจ้าลิงเกาก้นพลางหัวเราะเหอะๆ “มีอะไรไม่เข้าใจล่ะ? ก็แค่คนโง่กลุ่มหนึ่งยืนแล้วก็นอนลง นอนแล้วก็ยืน ละเลงอะไรมั่วๆ บนตัว? ไม่สนุกสักนิด”
กระรอกพูด “พวกเขากินอะไรไม่รู้หลากสีน่ากินมาก ผู้หญิงสวยๆ หลายคนให้ฉันกินด้วย ฟินสุดๆ ใจกว้างกว่าคนขี้เหนียวอย่า
