สวัสดีครับหลวงจีนไป๋อวิ๋น”
“อ๋อ? ท่านคือฟางเจิ้งเหรอ?!” พลันมีเสียงร้องดังขึ้นในกลุ่มคน ก่อนหน้านี้หลวงจีนไป๋อวิ๋นยังถามถึงฟางเจิ้ง แต่ไม่มีใครรู้จัก ไม่คาดคิดเลยว่าเณรที่ใช้ต้นกกข้ามฟากจะเป็นฟางเจิ้ง!
ดูจากวัยหนุ่มของฟางเจิ้ง เชื่อมไปถึงต้นกกข้ามฟาก ทุกคนต่างก็มีความคิดในใจแล้ว
ตอนนี้เองหลวงจีนค่อนข้างอ้วนรูปหนึ่งตรงเข้ามา “หลวงพี่ฟางเจิ้ง ทำไมท่านไม่นั่งเรือ แต่ใช้ต้นกกข้ามฟากล่ะ? ทำแบบนี้อวดอุตริไปหน่อยหรือเปล่า? ถ้าอยากมีชื่อเสียงจริงๆ ก็ไม่ควรทำในพิธีสวดมนต์ต้อนรับฤดูใบไม้ผลิใต้ภูเขาวัดเมฆาขาว?”
สิ้นเสียงทุกคนส่งเสียงฮือฮาอีกครั้ง เมื่อครู่เพียงแค่ตกใจกับอภินิหารต้นกกข้ามฟากของฟางเจิ้ง ตอนนี้มาตรึกตรองดูดีๆ แล้วมีเรือไม่นั่ง ทำไมต้องใช้ต้นกกข้ามฟากต่อหน้าคนมากขนาดนี้? ถ้าไม่ใช่อวดอุตริแล้วจะเรียกอะไร? ละโมบในชื่อเสียงนั่นไม่ใช่สิ่งที่ดี คนแบบนี้ไม่ควรเป็นเจ้าอาวาส
แววตาทุกคนพลันฉายแววแปลกใจ เมื่อครู่ยังมีสีหน้าอยากรู้อยากเห็นกระทั่งเคารพ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นดูถูกแล้ว
ได้ยินดังนั้นฟางเจิ้งขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาก็อยากนั่งเรือเหมือนกัน แต่ต้องมีเรือให้เขานั่งสิ! เขาจะพูดบางอย่าง แต่ตู้เหล่าชิงเอ่ยขึ้นก่อน เดินเข้ามาแสดงความเคารพนักบวชทุกรูป “อย่าโทษหลวงพี่ฟางเจิ้งเลย โทษผมเถอะ อายุเยอะแล้วสติเลอะเลือน ไปเชื่อคำใส่ร้าย คิดว่าหลวงพี่ฟางเจิ้งเป็นคนไร้ความสามารถ หลอกคนอื่นเขาไปทั่ว กลัวว
