ไปกับเรื่องนี้มากเลยล่ะครับ”
ฟางเจิ้งหาข่าวท้องถิ่นเจอตามการชี้นำของโหวจื่อ ข่าวของเฉินจิ้งอยู่ข้างบนจริงๆ ข้างล่างก็มีคอมเมนต์ตอบหลายร้อย นักข่าวท้องถิ่นตัวเล็กๆ คนหนึ่งมีคนคลิกเข้าไปอ่านขนาดนี้ได้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว ในเวลาปกติจะมีคนเข้าชมน้อยมาก
พอเปิดเข้าไปอ่าน ฟางเจิ้งสีหน้ามืดทะมึน!
เรื่องที่เฉินจิ้งเขียนไม่ได้คุยโตเกินความจริง แต่เขียนมั่วซั่ว ใส่เรื่องที่ชาวบ้านจำนวนมากถูกหมาป่าโจมตีเข้าไป กระทั่งยังมีเรื่องของศตวรรษก่อนด้วย! ตอนนี้สุมมันมาที่หัวฟางเจิ้งคนเดียว!
ทว่านี่ไม่ใช่สิ่งสำคัญ สิ่งที่สำคัญคือบนเขาฟางเจิ้งมีหมาป่าจริงๆ! จุดนี้มากพอจะดึงดูดความสนใจของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
ฟางเจิ้งหาข้อบังคับกฎหมายแล้วก็ถอนหายใจโล่งอก ขอเพียงมั่นใจว่าหมาป่าเดียวดายเป็นสัตว์ป่า ทั้งไม่มีชาวบ้านตรงตีนเขาเคยถูกข่มขู่ เรื่องนี้ก็ปล่อยผ่านไปได้ และจะไม่มีใครมาล่าหรือจับหมาป่าไปด้วย
ถ้าฟางเจิ้งจะเลี้ยงหมาป่าจริงๆ ก็ยุ่งยากอยู่เล็กน้อย ระหว่างนี้เลี่ยงไม่โกหกยาก…แล้วต้องทำเอกสารรับรองอีก
เขาลงเขาไม่ได้ ก็ไปทำเอกสารรับรองไม่ได้ อีกอย่างขั้นตอนมากเกินเลยล้มเลิกไปซะ ให้หมาป่าเดียวดายเป็นสัตว์ป่าไปแล้วกัย…
แต่ฟางเจิ้งคิดในใจไว้แล้ว จากนี้ไม่ว่าใครถามก็จะบอกว่าเขาไม่ได้เลี้ยงหมาป่า แต่เป็นสาวกมาจุดธูปไหว้พระ! นี่ไม่ถือว่าโกหก ระหว่างเขากับหมาป่าเดียวดายไม่มีความสัมพันธ์เลี้ยงหรือไม่เลี้ยงจริงๆ แต่ซั
