้วมือ จากนั้นจึงกลายเป็นรูปลักษณ์ของหญิงสาว
“ท่าน…” ซีเหมินเฟิงเบิกตาโพลง “ดูเหมือนว่าพี่หญิงก็ยังคงเป็นพี่หญิง เช่นนี้ข้าก็คงไม่รู้สึกเคอะเขินอีกต่อไปแล้ว”
“อืม” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า “ตอนนี้ก็ถึงตาเจ้าเผยโฉมให้ข้าดูบ้างแล้วละนะ…”
“ข้า…” ซีเหมินเฟิงก็ยังคงไม่ยอม แต่เมื่อเห็นแววตายืนกรานของซือหม่าโยวเย่ว์ เขารู้นิสัยเธอดี เรื่องที่แน่ใจแล้วจะต้องทำให้ได้ ดังนั้นจึงได้แต่ปล่อยให้เธอปลดหน้ากากบนใบหน้าลง
นั่นมันใบหน้าเช่นไรกัน! แทบจะไม่มีผิวหนังที่สมบูรณ์ดีอยู่เลย ทั้งยังมีบริเวณที่เป็นหลุมเป็นบ่ออยู่ไม่น้อย คล้ายกับถูกสิ่งใดขบกัด เพราะสวมหน้ากากมาตลอดหลายปีนี้ ดังนั้นใบหน้าจึงขาวซีดผิดปกติ
ถึงแม้ซือหม่าโยวเย่ว์จะเดาได้ว่าใบหน้าของเขาจะต้องมีอะไรบางอย่าง แต่คิดไม่ถึงว่าใบหน้าของเขาจะมีสภาพเป็นเช่นนี้ เธอตกใจจนสะดุ้งโหยงแล้วถอนหายใจ
ซีเหมินเฟิงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เป็นเช่นนี้ นัยน์ตาจึงฉายแววอับอาย
“ข้าก็บอกแล้วว่าต้องทำให้ท่านตกใจแน่”
เขาพูดพลางยื่นมือไปจะดึงหน้ากากอันนั้นมา แต่กลับถูกซือหม่าโยวเย่ว์ซ่อนเอาไว้ด้านหลัง
“ข้าก็แค่ตกตะลึงไปชั่วครู่เท่านั้น” ซือหม่าโยวเย่ว์มองบาดแผลบนใบหน้าเขา
