อิ่นฮ่าวลากตัวเป่ยกงถังหมายจะเดินออกไป
“ท่านลุง ท่านอย่ารีบร้อนไป พวกเราไปกันเช่นนี้ พวกเขาไม่มีทางยอมรับอย่างแน่นอน” เป่ยกงถังพูด
“แต่ท่านแม่กับน้องชายเจ้ายังอยู่ที่ตระกูลเป่ยกง…”
“พวกเราคิดหาวิธีเรียบร้อยแล้ว จะต้องช่วยท่านแม่และน้องชายออกมาได้อย่างแน่นอน” เป่ยกงถังพูด “วันนี้มาพบท่านลุงก็เพราะอยากให้ท่านลุงช่วยเหลือพวกเราเรื่องหนึ่ง”
“มีสิ่งใดต้องการให้ข้าทำ พวกเจ้าจงบอกมาได้เลย…”
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง อิ่นฮ่าวก็กลับไปยังตระกูลอิ่น ทั้งสามคนเดินทางมุ่งไปยังตอนใต้ของเมือง ต้องขอบคุณซือหม่าโยวเย่ว์ที่ตระหนักรู้วิธีการย่อแผ่นดินให้เหลือเพียงนิ้วเดียว ไม่อย่างนั้นจากตอนใต้ของเมืองไปยังตอนเหนือของเมือง หากไม่ขี่สัตว์อสูรบินได้ ย่อมไม่มีทางไปกลับได้ภายในคืนเดียวอย่างแน่นอน
ซือหม่าโยวเย่ว์ดึงตัวคนเอาไว้ด้วยมือข้างละคน เป่ยกงถังและอูหลิงอวี่ย่อมต้องมีความเร็วเท่ากันกับเธอ ถึงแม้ว่าการย่อแผ่นดินให้เหลือเพียงนิ้วเดียวนี้ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้น แต่ระยะเวลาไปกลับรวมกับระยะเวลาที่พูดคุยกับอิ่นฮ่าวแล้วยังไม่ถึงหนึ่งคืนเลยด้วยซ้ำ
ซือหม่าโยวเย่ว์เคยเห็นคำแนะนำเกี่ยวกับการย่อแผ่นดินให้เหลือเพียงนิ้วเดียว
