คล้ายว่าจะไม่เคยได้ยินแซ่ซืออยู่ในเมืองใกล้ๆ นี้มาก่อนเลย!”
“พวกเราตระกูลซือมิได้อยู่ที่แดนชั้นกลางหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“มิใช่ตระกูลของแดนชั้นกลางอย่างนั้นหรือ” เป่ยกงเอ๋อร์เอ่ยอย่างตกใจ “แล้วเหตุใดท่านจึงมาหานักหลอมยาไกลถึงที่นี่เลยเล่า”
“เฮ้อ…” ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “มิใช่เพราะการหลอมยาบรรลุจ้าวนี้ยากเกินไป เพื่อตามหาดอกบัวเทพยดาแล้ว พวกเราจำเป็นต้องมาที่นี่ เจ้าเองก็รู้ว่าหลังจากเด็ดดอกบัวเทพยดานี้แล้วจำเป็นต้องนำมาหลอมยาอย่างรวดเร็ว ไม่อย่างนั้นก็จะไม่มีประโยชน์แล้ว ว่ากันตามตรง ตอนนี้ข้าเองก็ยังไม่เคยเห็นดอกบัวเทพยดาเลย รอจนเครื่องยาชนิดนั้นมาส่งแล้วราชาพิราบอินทรีจึงจะส่งคนไปเก็บดอกบัวเทพยดามาให้ ถ้าหากทำเช่นนี้แล้วยังมิอาจหลอมได้สำเร็จอีก เฮ้อ… เช่นนั้นคงต้องถึงแก่ชีวิตแล้วกระมัง!”
บรรดาสัตว์อสูรที่อยู่ภายในเจดีย์วิญญาณพากันกลอกตา เจ้านายช่างมีพรสวรรค์ในการแสดงละครเสียจริง!
ซือหม่าโยวเย่ว์ลอบถ่มถุยอยู่ในใจ ตระกูลเป่ยกงนี่ถึงกับส่งเป่ยกงเอ๋อร์มาเค้นความจริงจากตน ทั้งยังมึนเมาเสียด้วย!
เป่ยกงเอ๋อร์เห็นซือหม่าโยวเย่ว์รำพึงรำพันจึงเอ่ยว่า “ตระกูลเป่ยกงเราก็เป็นตระกูลนักหล