ป่ยกงเอ๋อร์นำทางซือหม่าโยวเย่ว์ไปยังห้องส่วนตัวที่ยามปกติแล้วนางชอบที่สุด ห้องส่วนตัวนั้นเป็นห้องที่ดีที่สุดบนชั้นสอง
ก่อนซือหม่าโยวเย่ว์จะเข้าประตูไปก็เห็นว่ายังมีบันไดอยู่อีก จึงหลุดปากถามออกมาว่า “ข้างบนนั้นก็เป็นห้องส่วนตัวหรือ”
“ไม่ใช่หรอก” เป่ยกงเอ๋อร์เหลือบมองบันไดคราหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ข้างบนนั้นเป็นพื้นที่ต้องห้าม ไม่อนุญาตให้แขกขึ้นไป”
“ดังนั้นที่นี่ก็มีเพียงแค่ห้องโถงใหญ่กับห้องส่วนตัวชั้นสองเท่านั้นเองหรือ”
“ถูกต้อง ถึงแม้ว่าที่นี่จะเล็กมาก แต่กิจการไปได้ยอดเยี่ยมนัก ถึงแม้ว่าผู้ฝึกยุทธ์จะกินอาหารเพียงน้อยนิด ที่นี่ก็ยังมีแขกเต็มอยู่ตลอด ห้องส่วนตัวก็ต้องจองก่อนล่วงหน้าหลายวัน! มีเพียงแค่พวกเรากับห้องส่วนตัวฝั่งตรงข้ามเท่านั้นที่กำหนดเอาไว้ประจำ” เป่ยกงเอ๋อร์กล่าว
“เช่นนั้นตระกูลอิ่นเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ยินเสียงที่เล็ดรอดออกมาจากภายใน คล้ายกับว่ามีคนกำลังดื่มสุราอยู่เช่นเดียวกัน
เป่ยกงเอ๋อร์เบ้ปากพลางถลึงตาไปทางด้านนั้นแล้วพูดว่า “คงไม่ใช่หรอก ตระกูลอิ่นนี้ชอบกดพวกเราให้ต่ำกว่า พวกเราจองห้องส่วนตัวระยะยาวเอาไว้ที่นี่ พวกเขาก็วิ่งโร่มาจองด้วยเช่นกัน มัดจำก็สูงกว่าที่พวกเรามอบให้ ช่างน่ารั
