ลงมาจากหลังคา ผึ้งสองตัวบินเข้ามาแล้วนำมันเข้าไปในเรือน หลังจากนั้นจึงหยุดลงที่มุมหนึ่ง
“ที่นี่เองหรือ” เจ้าคำรามน้อยบินเข้าไปแล้วแตะบริเวณที่ผึ้งหยุดลงคราหนึ่ง อุโมงค์ใต้ดินแห่งหนึ่งจึงปรากฏขึ้นสู่สายตาของมัน
“หึ่งๆๆ…” ผึ้งบินอยู่ตรงหน้าเจ้าคำรามน้อย
“เจ้าจะบอกว่าพวกเขาอยู่ข้างล่างนี่หรือ” เจ้าคำรามน้อยมองอุโมงค์ใต้ดินอันมืดมิดแล้วพูดว่า “ข้ากลัวความมืดเป็นที่สุด ข้างล่างนี่ช่างดูน่ากลัวเสียจริง”
“หึ่งๆๆ…”
ผึ้งแดงบินลงไปข้างล่าง แต่กลับถูกข่ายมนตร์ตรงนั้นสกัดเอาไว้
“มีข่ายมนตร์อยู่จริงๆ ด้วย” เจ้าคำรามน้อยพูด “ไป พวกเจ้าลงไปเป็นเพื่อนข้าที”
มันพูดพลางยื่นอุ้งเท้าไปโอบผึ้งแดงทั้งสองตัวเอาไว้ในอ้อมแขนแล้วบินโฉบลงไปยังอุโมงค์ทางเดิน
“มืดยิ่งนัก…” เจ้าคำรามน้อยบินไปข้างหน้าโดยอาศัยความรู้สึก เข้าไปจนถึงข้างหลังสุดจึงเห็นคุกใต้ดินแห่งหนึ่งซึ่งมีห้องขังสองห้อง ภายในห้องหนึ่งมีชายหนุ่มผู้หนึ่งเอนกายอยู่ ส่วนที่มุมกำแพงอีกห้องมีหญิงนางหนึ่งนั่งอยู่
ตะเกียงแสงสลัวดวงหนึ่งอยู่ที่มุมกำแพง แผ่รัศมีที่ไม่ช่วยอะไรเลยออกมา
เจ้าคำรามน้อยมิได้ออกไปในทันที หากแต่สังเกตการณ์อยู่ในความมืดครู่หนึ่ง
แต่ทั้งสองคนราวกับ
