กันแล้วเอ่ยว่า “พวกเราจะไปรวบรวมสมาชิกเผ่าพันธุ์เดี๋ยวนี้แหละ”
ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์พาเสือเขี้ยวดาบฝูงหนึ่งมาถึงดินแดนของเผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะ ทุกคนก็เตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์มองหมาป่าหิมะหลายพันตัวยืนกันเต็มภูเขาหิมะแล้วลอบชื่นชมว่าพวกมันรวดเร็วกว่าเสือเขี้ยวดาบมากนัก
“โยวเย่ว์!” กัวเพ่ยเพ่ยเห็นซือหม่าโยวเย่ว์แล้วตื่นเต้นไม่น้อย แม้กระทั่งคำเรียกหาก็เปลี่ยนไปเสียแล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์ลงมาจากหลังเจ้าวิหคน้อยแล้วพยักหน้าให้กัวเพ่ยเพ่ยก่อนจะเอ่ยว่า “ส่วนรายละเอียดนั้น พวกเราค่อยคุยกันระหว่างทางแล้วกัน ข้าจัดการเผ่าพันธุ์หมาป่าหิมะเสร็จเรียบร้อยแล้วจะรีบออกเดินทางให้เร็วหน่อย”
“ได้” กัวเพ่ยเพ่ยพูด
หรงเห็นซือหม่าโยวเย่ว์กลับมา จากนั้นจึงพบว่ากลิ่นอายบนร่างเธอไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว จึงถามขึ้นอย่างตกใจว่า “เจ้าไปถึงระดับจ้าววิญญาณแล้วหรือ”
“โชคดีน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “พวกเจ้าเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อยหมดแล้วหรือ”
“เสร็จเรียบร้อยแล้ว เจ้าจะพาพวกเรามากมายถึงเพียงนี้ไปด้วยได้อย่างไรกัน” หรงถาม
“ข้ามีสถานที่แห่งหนึ่งอยู่ พวกเจ้าไปที่นั่น เป็นที่ที่พอให้หายใจได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “
