ดำดูจนพอใจแล้ว จึงแบ่งเปลวเพลิงออกเป็นกองเล็กๆ แล้วกระจายไปรอบทิศ
บางทีกองเพลิงอาจทำให้เขานึกอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงไม่ทำให้ซือหม่าโยวเย่ว์หวาดหวั่น
“ผู้อาวุโส ใช่ท่านหรือไม่ที่นำข้ามาที่นี่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“ใช่แล้ว” หมอกดำพูด “กลิ่นอายบนร่างเจ้าเหมือนกับของข้าเป็นอย่างยิ่งจนข้ารู้สึกได้”
ขณะนี้ซือหม่าโยวเย่ว์เองก็รู้สึกได้เช่นกันว่าไอพลังมืดมิดบนร่างของตนนั้นคล้ายคลึงกับของหมอกดำอยู่พอสมควรจริงๆ
“เอ๊ะ เหตุใดข้าจึงต้องนำตัวเจ้ามาที่นี่ด้วยเล่า” หมอกดำสับสนอีกแล้ว
“ขอบคุณผู้อาวุโสที่ช่วยชีวิต” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างซาบซึ้งใจ
“อือ เจ้าก็สมควรขอบคุณข้าอยู่หรอก ไม่อย่างนั้นตอนนี้พวกเจ้าก็คงตายกันหมดแล้ว” หมอกดำพูด
“พวกเราหรือ”
“มีสัตว์อสูรน้อยตนหนึ่งที่เคยเข้ามาที่นี่เมื่อคราวก่อนแล้วใช่หรือไม่ ข้ายังจำกลิ่นอายของเขาได้อยู่เลย” หมอกดำพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์เข้าใจแล้ว สัตว์อสูรน้อยที่เขาพูดถึงก็คือเจ้าไก่ฟ้านั่นเอง เมื่อนึกถึงว่าสัตว์อสูรเหนือเทพตนหนึ่งอย่างเขากลับถูกเรียกว่าสัตว์อสูรน้อย ในใจเธอก็นึกอยากหัวเราะขึ้นมา
“ขอบคุณผู้อาวุโส” ซือหม่าโยวเย่ว์ขอบคุณอีกครั้ง
“เจ้าอยากพบข้าหรือ” ห
