้ได้ แล้วข้าจะไปยังสถานที่แห่งนั้นได้อย่างไรเล่า”
“ใต้เท้าบอกว่า เจ้าสนใจแค่การมุ่งหน้าไปก็พอแล้ว” เจ้าไก่ฟ้าถ่ายทอดคำพูดของเพลิงชาด
“จริงๆ เลยนะ มีอะไรก็บอกข้ามาตรงๆ เลยไม่ได้หรืออย่างไร” ซือหม่าโยวเย่ว์บ่นพึมพำ หลังจากนั้นจึงมองเจ้าไก่ฟ้าและซือหม่าโยวหลินพลางเอ่ยว่า “ที่นี่ยังดูปลอดภัยมากกว่า พวกเจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ก่อนก็แล้วกันนะ”
“ไม่ได้หรอก” ซือหม่าโยวหลินปฏิเสธทันควัน “ข้างหน้านั่นอันตรายถึงเพียงนั้น แล้วพวกเราจะให้เจ้าไปคนเดียวได้อย่างไรเล่า”
เจ้าไก่ฟ้าพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “นอกจากนี้เมื่อไหร่ที่เจ้าไปจากที่นี่ ก็ไม่แน่ว่าที่นี่จะปลอดภัยอีกต่อไปแล้วด้วย”
เมื่อครู่นี้น้ำจากธารน้ำใต้ดินถอยกลับไปเพราะถูกเธอตวาด ไม่แน่ว่าพอเธอจากไป น้ำแปลกประหลาดเหล่านั้นอาจกลับมาอีกก็เป็นได้
ซือหม่าโยวเย่ว์คิดๆ ดูแล้วก็ใช่ ถ้าหากอีกประเดี๋ยวเกิดอันตรายอะไรขึ้นมาจริงๆ ก็ค่อยเก็บตัวพวกเขาเข้าไปในเจดีย์วิญญาณก็ได้ จึงยอมให้เขาติดตามตนไปด้วย
“แต่ว่าตอนนี้พวกเราจะไปทางไหนกันหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองดู พวกตนไม่รู้แม้กระทั่งว่าศูนย์กลางอยู่ที่ไหน แล้วจะไปพบสิ่งมีชีวิตตนนั้นได้อย่างไรกันเล่า
“นี่เป็นปัญหาที่ยากเลยทีเดียว
