ถาม
“พวกเจ้าไม่รู้สึกว่าที่นี่อุณหภูมิต่ำหรอกหรือ” ซือหม่าโยวหลินพูด
ตนเป็นปรมาจารย์วิญญาณ ในร่างมีปราณวิญญาณอยู่ น้อยนักที่จะรู้สึกได้ว่าอากาศร้อนหรือเย็น แต่หลังจากมาถึงที่นี่แล้วเขากลับรู้สึกหนาวเหน็บจนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง
“ข้าไม่เห็นรู้สึกเลย!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางมองเจ้าไก่ฟ้า เจ้าไก่ฟ้าก็ส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “ถึงแม้ว่าอุณหภูมิจะต่ำอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ถึงกับหนาวนะ”
“โยวหลิน เจ้าเป็นอะไรหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้ามาแล้วยื่นมือไปแตะมือเขาพลางเอ่ยว่า “อุณหภูมิร่างกายเจ้าต่ำยิ่งนัก”
“ที่นี่อาจจะมีอะไรบางอย่างที่ส่งผลกระทบต่อเขาก็เป็นได้นะ” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“หรือเจ้าจะไม่…”
“ข้าไม่เป็นไรหรอก ยังไปต่อได้” ซือหม่าโยวหลินขัดจังหวะคำพูดเธอ
“เอ๊ะ อุณหภูมิสูงขึ้นหน่อยแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกว่าอุณหภูมิที่ฝ่ามือของซือหม่าโยวหลินสูงขึ้นเล็กน้อย จึงเอ่ยยขึ้น
ซือหม่าโยวหลินรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองขึ้นมาในทันใด “หลังจากที่เจ้าจับมือข้าเอาไว้ ข้าก็ไม่รู้สึกว่าหนาวถึงเพียงนั้นแล้วล่ะ”
“เช่นนั้นก็ไปต่อกันเลยดีกว่านะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
จากนั้นเธอจึงจูงมือซือหม่าโยวหลินเดินต่อไปข้างหน้าอย่างระมัดระวั
