ที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ได้แน่” หั่วจือเหยียนมองดูรัศมีของค่ายกลป้องกันอันระยิบระยับจับตาเบื้องล่างพลางเอ่ยขึ้น
“ท่านบอกว่าพี่โยวหลินมิได้เป็นคนสร้างมันอย่างนั้นหรือ นอกจากเขาแล้วยังมีใครเป็นปรมาจารย์ค่ายกลอีกบ้างเล่า” หั่วจือเจียวไม่เชื่อ
“เมื่อสองปีก่อนข้าเคยเห็นเขาสร้างค่ายกล ด้อยกว่านี้มากมายนัก” หั่วจือเหยียนพูด
“เขาจะต้องก้าวหน้าอย่างรวดเร็วตลอดสองปีนี้แน่นอน ไม่อย่างนั้นนอกจากเขาแล้วจะมีใครในบรรดารุ่นเยาว์ของตระกูลซือหม่าที่มีความสามารถอันสูงส่งเช่นนี้อีกเล่า!”
“อาจจะมีก็ได้” หั่วจือเหยียนมิได้โต้เถียงอีกต่อไป หากแต่มองดูค่ายกลป้องกันเบื้องล่าง
“ปกติแล้วการจลาจลสัตว์อสูรวิเศษจะดำเนินไปตลอดทั้งคืน ค่ายกลป้องกันนี้ดูจะส่งผลแค่ชั่วครู่ มิได้ยั่งยืนยาวนาน ถ้าหากต้านทานมิได้ตลอดทั้งคืน พวกเขาก็อาจจะจบชีวิตลงได้นะ!” อู๋เฟิงเอ่ยอย่างเย็นชา
“ถูกต้อง ไม่แน่ว่าอีกประเดี๋ยวค่ายกลก็จะไร้ประโยชน์แล้วล่ะ!”
“ค่ายกลที่คนวัยเยาว์ผู้หนึ่งสร้างขึ้น จะต้องไม่ได้ผลอะไรมากมายนักหรอก” มีคนอายุมากหน่อยพูดขึ้น
ทุกคนในที่นั้นต่างมั่นใจว่าค่ายกลที่ริมทะเลสาบเล็กจะต้องถูกทำลายอย่างรวดเร็วแน่นอน ทว่ารัศมีนั้นกล
