ับมิได้จางหายไปเลยตลอดทั้งคืน จนกระทั่งยามรุ่งสางที่สัตว์อสูรวิเศษทั้งหมดล่าถอยไป
ที่ริมทะเลสาบเล็ก ตอนแรกพวกซือหม่าโยวหยางกระวนกระวายกันเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาเรียกสัตว์อสูรเทพของตนออกมาให้เตรียมพร้อมรับการโจมตี มีเพียงแค่พวกซือหม่าโยวเย่ว์เท่านั้นที่ยังคงหลอมวัตถุต่อไปอย่างสงบ ไม่กังวลเลยแม้แต่น้อยว่าค่ายกลจะถูกสัตว์อสูรวิเศษทำลาย
พอถึงครึ่งคืนหลัง ทุกคนจึงค่อยวางใจลง เพราะค่ายกลนี้ยังคงแข็งแรงอยู่แม้ว่าจะอยู่ภายใต้การโจมตีของสัตว์อสูรวิเศษมากมายถึงเพียงนี้ ถึงขนาดที่ไม่มีความสั่นสะเทือนเลยแม้แต่น้อย
“โยวเย่ว์ ค่ายกลของเจ้าร้ายกาจถึงเพียงนี้ได้อย่างไรกัน!” ซือหม่าโยวหยางเดินเข้ามาถาม
เตาอบของเจ้าอ้วนชวีมาถึงขั้นตอนสุดท้ายแล้ว ไม่ต้องให้ซือหม่าโยวเย่ว์มาคอยสั่งการอยู่ข้างๆ ว่าจะให้ทำอย่างไร
“ค่ายกลนี้เป็นค่ายกลที่แข็งแกร่งที่สุดที่ข้าสร้างได้ในตอนนี้ มีประโยชน์ในการป้องกันการโจมตีของพลังวิญญาณได้ในระดับหนึ่ง ไม่ใช่ว่าการโจมตีของสัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นไม่แข็งแกร่งหรอกนะ เพียงแต่พลังไม่มากพอเท่านั้น จึงถูกค่ายกลเคลื่อนย้ายลงไปในพื้นดินจนหมด ขอเพียงแค่มิใช่สัตว์อสูรเทพระดับสูงกว่าขั้นห้า ก็
