อย่างไรกัน” ผู้อาวุโสรองถาม
“ทุกคนช่วยกันจับมา หลังจากนั้นโยวเย่ว์จึงฝึกพวกมันให้เชื่องแล้วให้พวกเราทำพันธสัญญาน่ะขอรับ” สมาชิกตระกูลเอ่ยตอบ
“ดี ดี ดี!” ซือหม่าไท่พูดชมว่าดีถึงสามครั้ง ตื่นเต้นดีใจเกินกว่าจะเอ่ยเป็นคำพูดได้ “เดิมทีข้าคิดจะเปิดดินแดนบรรพบุรุษเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เพราะสัตว์อสูรเทพมีจำนวนมากและอันตรายจนเกินไป คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะขจัดอันตรายที่แฝงอยู่ไปได้! ไม่เลวเลยนะ”
“ท่านประมุขตระกูล ในเมื่อสมาชิกตระกูลกลับกันมาหมดแล้ว มีสิ่งใดอยากถามค่อยกลับไปถามดีกว่า” ซือหม่าหลินพูด
“ก็ดีเหมือนกัน”
ค่ายกลนำส่งถูกเตรียมเอาไว้เรียบร้อยแล้ว พวกเขาจึงกลับมาถึงลานบ้านของลานหลักอย่างรวดเร็ว
หลังจากกลับมาแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์จึงหาตัวพวกซือหม่าโยวหมิงพบแล้วเดินเข้าไปยืนด้วยกันกับพวกเขา
“พี่ๆ พวกท่านเลื่อนระดับกันอีกขั้นหนึ่งแล้วหรือ” เธอขมวดคิ้วแล้วถามว่า “ระยะนี้พวกท่านเลื่อนระดับกันอย่างรวดเร็วเกินไปแล้วนะ”
“พวกเราก็รู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน ดังนั้นจึงคิดเอาไว้ว่าอีกไม่กี่วันจะออกไปฝึกประสบการณ์กันสักสองสามเดือนน่ะ” ซือหม่าโยวหมิงพูด
“ข้าว่าอีกไม่นานพวกเขาน่าจะไปจับสัตว์อสูรเทพบนภูเขากัน พอถึงตอนนั้นพวกท่านก็ติดตามไปด้วยสิ ไปทำการต่อสู้ฝึกประสบการณ์เสียหน่อย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ไม่เลวเลยนะ หากออกไปกันเองตามลำพังก็อาจประสบอันตราย ไปพร้อมกับคนในตระกูลจะเป็นการดีที่สุด” ซือหม่าโยวหรานพูด
“
