เทพขั้นสามขั้นสี่ฝูงหนึ่งเท่านั้น ยังมีหน้ามาด่าทอสัตว์อสูรวิเศษของข้าด้วยหรือ! ถ้าข้าหงุดหงิดขึ้นมา จะจับเจ้ามาทำนกย่างเสียเลยนี่!” ซือหม่าโยวเย่ว์ตะโกนเสียงดัง
ไม่เพียงแค่ซือหม่าโยวหยางเท่านั้น คราวนี้แม้กระทั่งซือหม่าโยวหลินก็ยังตกตะลึงอยู่บ้าง เจ้านี่ช่างฝีปากกล้าเสียเหลือเกิน!
“ดี! ข้าจะฆ่าสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเจ้าทิ้งก่อนแล้วค่อยฆ่าเจ้าเสีย!” เหยี่ยวนกเขาเดือดดาล
“เจ้าอยากจะฆ่าสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของข้าก็ฆ่าได้อย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองค้อนเหยี่ยวนกเขาแล้วเอ่ยว่า “ข้าจะพูดอีกรอบเดียวนะ ถ้าพวกเจ้ารู้ความก็รีบเข้ามาให้พวกเราทำพันธสัญญาเสีย มิฉะนั้นข้าจะโจมตีจนกว่าพวกเจ้าจะยอมศิโรราบ!”
“ช่างเป็นมนุษย์ที่โอหังนัก!” นกแร้งพูด “ข้าอยากจะเห็นจริงๆ ว่าวันนี้เจ้าจะโจมตีจนกว่าพวกเราจะยอมศิโรราบได้อย่างไร!”
“สัตว์อสูรเทพขั้นสองตัวหนึ่งไม่ควรค่าแก่การดูหรอก บวกกับพวกเจ้าทั้งหมดก็ยังไม่พอให้พวกเราสู้ด้วยเลย” เหยี่ยวนกเขาพูด
“ใครบอกว่าพวกเราจะสู้กับพวกเจ้าเล่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เฮ้ๆๆ พวกเจ้าคงจะมีสัตว์อสูรเทพกันหมดแล้วกระมัง เรียกออกมาให้หมดเลย พวกมันคิดจะใช้จำนวนสัตว์อสูรเทพที่มากกว่ามารังแกพวกเรา ถึงอย่างไรพวกเราก็ต้องสู้กลับ!”
พวกซือหม่าโยวหยางจนคำพูด ได้แต่เรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของตนออกมา
“เพิ่มขึ้นมาอีกสี่ตัว ก็ยังไม่พออยู่ดีกระมัง!” นกแร้งพูดพลางหัวเราะเสียงดัง
“พอแ
