ม่เห็นเป็นไร แต่เธอกลับถูกกดดันถึงเพียงนี้
เมื่อกลับไปถึงเรือน พวกซือหม่าเลี่ยกำลังรอคอยเธออยู่ เมื่อเห็นเธอออกมาด้วยสีหน้าทุกข์ระทมจึงเอ่ยถามว่า “ท่านประมุขตระกูลทำให้เจ้าลำบากหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าแล้วส่ายหน้า ทั้งยังถอนหายใจอีกด้วย
“น้องห้า ท่านประมุขตระกูลคงมิได้ขับไล่เจ้าออกไปหรอกกระมัง ถ้าหากเป็นเช่นนั้นพวกเราก็จะไปพร้อมกับเจ้าด้วย!” ซือหม่าโยวเล่อพูด
“ไม่ใช่หรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เขาก็แค่กดดันข้าอย่างรุนแรงเท่านั้นเอง”
“เขากดดันเจ้าอย่างไรหรือ” ซือหม่าเลี่ยสนใจใคร่รู้อยู่พอสมควร ก่อนหน้านี้เขาก็รู้สึกอยู่แล้วว่าซือหม่าไท่คือลูกจิ้งจอกตัวหนึ่ง ตอนนี้จะต้องกลายเป็นจิ้งจอกเฒ่าแล้วอย่างแน่นอน
“เขาให้ข้ายกระดับพลังยุทธ์ของคนรุ่นเยาว์ในภาพรวมทั้งหมดน่ะสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เจ้าจิ้งจอกเฒ่านั่น อย่าให้ข้าจัดการเขาได้นะ ไม่อย่างนั้นล่ะ…หึหึ!”
“หา… นี่มิใช่การทำให้เจ้าลำบากหรอกหรือ” ซือหม่าโยวเล่อร้อนรนเสียแล้ว
ซือหม่าโยวหรานขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า “เจ้าช่วยชีวิตเขาทั้งที ยังมิอาจหักล้างรอยฝ่ามือสองข้างนั่นได้อีกหรือ”
“เขาบอกว่าให้พวกเราเข้าไปในดินแดนบรรพบุรุษพร้อมกันกับบรรดาสมาชิกตระกูลที่ออกมาจากพิธีเลือกสรรเมื่อสามปีก่อน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เขายังบอกด้วยว่าถ้าหากข้ายินดีจะใช้รางวัลนี้เพื่อชดเชยการลงโทษก็ย่อมได้”
“เช่นนั้นเหตุใดเจ้าจึงไม่หักล้างกันไปเสียเลยเล่า” ซือหม่าโยวเ
