ว!” ซือหม่าโยวฉิงพูด
เมื่อได้ยินว่าพวกซือหม่าเลี่ยยังนับได้ว่าอยู่ดี ซือหม่าโยวเย่ว์จึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยังรักษาสัญญา
ระหว่างที่สนทนากันก็ถึงคราวของพวกเขาอย่างรวดเร็ว เพราะไปยังสถานที่เดียวกัน และค่ายกลนำส่งก็มีขนาดใหญ่พอ จึงให้พวกเขาไปด้วยกัน
สมาคมปรมาจารย์วิญญาณแห่งเมืองอันหยาง ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกไม่ค่อยสบายอีกครั้ง เมื่อเห็นสภาพของเธอ คนรุ่นเยาว์ของตระกูลซือหม่าจึงเข้ามาสอบถามอาการของเธอ
“ซีเหมิน เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์พิงกำแพงพลางโบกไม้โบกมือมาทางพวกเขา
“เขาเป็นอะไรไปหรือ” ซือหม่าโยวหยางถาม
“เขาไม่เป็นไรหรอก ก็แค่เมาค่ายกลนำส่งเท่านั้น!” เจ้าอ้วนชวีพูด
เมาค่ายกลนำส่งอย่างนั้นหรือ พวกเขาเพิ่งเคยได้ยินเรื่องเช่นนี้เป็นครั้งแรก
“คนที่พวกเจ้าต้องการไปหาอยู่ที่ไหนล่ะ” ซือหม่าโยวฉิงถาม
“ยังไม่รู้เลย ต้องหาดูก่อน” เว่ยจือฉีเอ่ยตอบ “แต่ตอนนี้พวกเราว่าจะพักผ่อนกันสักสองวันแล้วค่อยวางแผนกัน”
“พวกเจ้าไปที่บ้านเราไม่ดีกว่าหรือ” ซือหม่าโยวฉิงเชื้อเชิญอย่างอบอุ่น
“ไม่ต้องหรอก พวกเราพักกันที่โรงเตี๊ยมสักแห่งก็ได้” เว่ยจือฉีพูด “พวกเราอยู่ในป่าเขากันจนเคยชินแล้ว ถ้าหากไปที่บ้านพวกเจ้า เกรงว่าจะเป็นการรบกวนอย่างมาก”
“ก็ได้ เช่นนั้นพวกเจ้าคิดจะไปที่โรงเตี๊ยมใดเล่า ตระกูลเราก็มีโรงเตี๊ยมอยู่นะ!”
“พวกเราหาที่พักใกล้ๆ แถวนี้เลยดีกว่า อาการของเขามิสู้ดีนัก พาเขา
