็ตรงไปสวามิภักดิ์กับกลุ่มโอหัง ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งก็ไปจากเมืองหลวงเลย
ไป๋หยวนฉุนได้ฟังสถานการณ์ที่ซุนหรานหร่านรายงานแล้วก็พูดเพียงแค่คำเดียวว่า “ดี” ท่าทางเรียบเฉย ดูไม่ออกว่าโกรธหรือดีใจ
ส่วนซือหม่าโยวเย่ว์ก็บำเพ็ญอยู่ในห้องของตัวเอง เพื่อฟื้นฟูกลับไปสู่สภาวะอันยอดเยี่ยมที่สุดของตน เธอจึงกินยาวิเศษเข้าไปกำมือใหญ่ หลังจากนั้นจึงเข้าสู่สภาวะการบำเพ็ญ
วันรุ่งขึ้น ซีเย่ว์ซีพาผู้แข็งแกร่งระดับจ้าววิญญาณสองคนมาปรากฏตัวอย่างตรงเวลา คนของกลุ่มโอหังเตรียมตัวกันเอาไว้พร้อมสรรพแล้ว ในบรรดาพวกเขายังมีคนที่แปรพักตร์มาจากกลุ่มนกนางนวลอยู่ไม่น้อยเลย
“องค์หญิง”
ซีเย่ว์ซีมองดูคนเหล่านั้นแล้วพูดว่า “พวกเรามิอาจปะทะด้วยพลังการต่อสู้ตรงๆ ได้หรอกนะ ถ้าหากมีคนที่พวกเจ้ารับมือไม่ไหวปรากฏตัวขึ้น พวกท่านอาจารย์จึงค่อยลงมือ”
“องค์หญิงทรงคิดมากเกินไปแล้ว” ฉินหมิงพูด “พวกเราได้รับข่าวอันแน่ชัดว่าระดับสูงของกลุ่มนกนางนวลได้จากไปไม่น้อยแล้ว อีกทั้งยังไม่มีจ้าววิญญาณอย่างไป๋หยวนฉุนคอยประจำการอยู่อีกต่อไปแล้ว พวกเขาในตอนนี้แตกระส่ำระสาย องค์หญิงและเหล่านายท่านคอยชมอยู่ข้างๆ ก็พอแล้ว”
“ตอนนี้เลยจะดีที่สุด” ซีเย่ว์ซีพูด “พวกเจ้ารีบสู้รีบจัดการเสีย อีกไม่กี่วันก็จะเป็นวันพระราชสมภพของเสด็จพ่อ ข้าต้องรีบกลับไป”
“พ่ะย่ะค่ะ พวกเราจะรีบไปกันเดี๋ยวนี้เลย” ฉินหมิงพูด หลังจากนั้นจึงโบกไม้โบกมือไปทางคนของกลุ่มโอหังแล้วพูดว่า
